De bijeenkomst werd overschaduwd door stevige tegenstand van landen die sterk leunen op inkomsten uit olie-export. Zij wisten te voorkomen dat er duidelijke afspraken kwamen over het terugdringen van het het gebruik van fossiele brandstoffen. Hierdoor bleef een essentieel onderdeel van de onderhandelingen uit, wat door meerdere delegaties als een serieuze tegenvaller werd bestempeld.
Toch waren er stappen vooruit op het gebied van financiële steun voor milieu- en klimaatdoelen. De conferentie leverde nieuwe toezeggingen op om landen te helpen zich beter te beschermen tegen extreem weer en om meer geld te reserveren voor projecten die natuur, bossen en landrechten versterken.
Verscheidene delegaties spraken van broodnodige vooruitgang, al werd benadrukt dat deze stappen nog lang niet voldoende zijn voor de uitdagingen die eraan komen.
De gemengde uitkomst leidde tot een gevoel van ‘weinig, maar toch iets’. Verschillende deelnemers zagen het resultaat als een minimale basis om verder te werken, terwijl anderen klaagden dat de noodzaak tot actie veel groter is dan wat nu is afgesproken.
Hierdoor bleef een duidelijk gevoel hangen dat de conferentie niet het momentum wist te benutten dat velen hadden verwacht.
Opvallend was dat dit alles zich afspeelde in het hart van de Amazone, een regio die wereldwijd symbool staat voor de strijd tegen ontbossing en natuurverlies. Hoewel het onderwerp nadrukkelijk aanwezig was, bleef een grote doorbraak uit. Plannen voor meer bescherming van bossen en lokale gemeenschappen werden besproken, maar misten duidelijkheid en kracht.
De teleurstelling over het eindresultaat kwam daardoor extra scherp binnen. Juist op een plek waar de gevolgen van klimaatverandering zo zichtbaar zijn, was de hoop groot op een duidelijke koerswijziging. Dat die uitbleef, voedde de kritiek dat de conferentie wel vooruitgang boekte, maar niet de vooruitgang waar de wereld op wacht.
Tegelijkertijd wezen sommige afgevaardigden erop dat samenwerking tussen landen nog steeds mogelijk blijkt, zelfs in een tijd waarin geopolitieke spanningen toenemen. Dat gaf de bijeenkomst een zekere symbolische waarde: het bewijs dat internationale afspraken niet stil hoeven te vallen, al zijn de stappen kleiner dan velen hadden gewild.

