Met de Europese verkiezingen en de vorming van een nieuwe Europese Commissie op komst valt een Europees-Australische handelsakkoord nu niet voor 2025 te verwachten. Mogelijk moet zelfs gewacht worden op de Australische parlementsverkiezingen in 2025. De agrarische lobby is een invloedrijke factor binnen de Australische politiek.
De Australische handelsminister Don Farrell zei dat de EU-Commissarissen Dombrovskis (Handel), Sinkevicius (Milieu) en Wojciechowski (Landbouw) onvoldoende tegemoet kwamen aan Australische verzoeken voor versoepeling van een groot aantal tarieven en quota. Een Australische landbouwbond zei instemmend dat minister Farrell terecht had vastgehouden aan Australische verlangens voor meer toegang tot EU-markten
Al ruim vijf jaar bespreken de Europese Commissie en Australië een vrijhandelsakkoord. Over de meeste onderdelen zijn ze het in grote lijnen al eens, alleen niet over een aantal landbouwkwesties. De Australiërs willen veel meer extra rund- en schapenvlees kunnen uitvoeren naar Europa. De door de EU voorgestelde quota en tarieven houden volgens Canberra te veel vast aan de huidige situatie.
Europese landbouwkoepels hebben er meerdere keren bij Brussel er op aangedrongen niet te veel aan de Australiërs toe te geven. Bovendien zou Australische import moeten voldoen aan de meest recente milieu- en klimaatregels die de EU oplegt aan hun eigen Europese boeren.
Australië wil alleen de EU-regels accepteren die Brussel al eerder heeft afgesproken in andere vrijhandelsverdragen, zoals met Nieuw-Zeeland of Zuid-Amerika. Daardoor kunnen die handelsblokken meer rundvlees, lamsvlees, boter en kaas naar de EU exporteren. Australië wil minstens dezelfde regels.
De Australische minister van Landbouw, Murray Watt, zei dat de EU – een van de grootste markten ter wereld – het voorstel dat het drie maanden geleden op tafel had gelegd slechts lichtjes had aangepast.
EU-handelschef Valdis Dombrovskis zei dat het blok “een commercieel betekenisvol aanbod van toegang tot de landbouwmarkt aan Australië had gepresenteerd, terwijl het zich tegelijkertijd bewust was van de belangen van de Europese landbouwsector”.