Nederland wil Europees verbod op anti-aanbaklaag in koekenpan

Foto door Adam Dachis op Unsplash

Er moet een Europees verbod komen op het toelaten van ziekmakende kunstmatige producten zoals het chemische PFAS. Dat heeft de Nederlandse minister Stientje van Veldhoven (Milieu) voorgesteld aan haar EU-ambtgenoten in Brussel.

Door een toelatingsverbod (restrictievoorstel) worden PFAS en andere vergelijkbare producten in alle niet-essentiële toepassingen verboden. Denemarken, Zweden, Luxemburg, België, Oostenrijk, Italië, en Frankrijk steunden het Nederlandse voorstel.

De Nederlandse minister Van Veldhoven zei in een reactie: “Ik vind dat we de kraan voor PFAS moeten dichtdraaien. Het teflonlaagje is misschien handig in een pan, tegelijkertijd breken deze stoffen nooit meer af in ons milieu en kunnen ze schadelijk zijn voor onze gezondheid. PFAS komt nog iedere dag aan alle kanten ons land binnen. We kunnen dit niet in ons eentje oplossen en moeten het probleem in heel Europa aanpakken.”

In 2018 werd bekend dat PFAS in het hele land in minieme hoeveelheden in de bodem voorkomt. PFAS is de verzamelnaam voor zo’n 6000 door de mens gemaakte stoffen, sommigen daarvan zijn vermoedelijk kankerverwekkend. Duidelijk is dat de stoffen eenmaal in het milieu nooit meer afbreken. Het spul wordt onder meer gebruikt in de anti-aanbaklaag in koekenpannen, regenafstotende kleding en reflectoren

Toen onlangs bekend werd dat de hoeveelheid PFAS in de bodem ruimschoots de toegestane criteria overtrof, stelde de Nederlandse overheid een transportverbod van vervuilde grond in. Daardoor kwam vrijwel overal de nieuwbouw tot stilstand. Daarop heeft de overheid de criteria verruimd maar tegelijk besloten te werken aan een EU-breed verbod.

Bijzonder aan het nu voorgestelde restrictievoorstel is dat alle schadelijke PFAS-stoffen, zo’n 6000 in totaal, voor het eerst in één keer verboden gaan worden. Zo wordt voorkomen dat de ene PFAS door de andere soortgenoot wordt vervangen.

Het duurt naar verwachting vijf jaar voor het verbod in werking treedt. De eerste stap is dat Nederland beschrijft waarom de restrictie nodig is, inclusief risico’s, alternatieven, kosten daarvan, en verwachte voordelen voor milieu en gezondheid. Vervolgens is de Europese Commissie en uiteindelijk de EU-regering en het Europarlement aan zet.