De strijd tussen de liberale, pro-Europese burgemeester van Warschau, Rafał Trzaskowski, en de nationalistisch-conservatieve Karol Nawrocki is zo nipt dat peilingen geen duidelijke winnaar aanwijzen.
In de eerste stemronde behaalde Trzaskowski 31,1% van de stemmen, terwijl Nawrocki 29,5% kreeg. De derde plaats was voor de libertaire kandidaat Sławomir Mentzen, die bijna 15% van de stemmen vergaarde. Zijn aanhangers kunnen de doorslag geven in de tweede ronde.
Mentzen heeft een achtpuntenplan gepresenteerd, waarin onder andere wordt gepleit tegen belastingverhogingen en tegen het EU-lidmaatschap van Oekraïne. Nawrocki heeft dit plan ondertekend in een poging de steun van Mentzens achterban te verkrijgen. Trzaskowski heeft zich selectief uitgelaten over enkele van deze punten.
Nawrocki, gesteund door de oppositiepartij Recht en Rechtvaardigheid (PiS), pleit voor behoud van traditionele waarden en een kritische houding ten opzichte van de EU. De president heeft in Polen beperkte uitvoerende macht, maar kan wetgeving vetoën en invloed uitoefenen op het veiligheidsbeleid.
Trzaskowski, gesteund door de regerende Burgercoalitie van premier Donald Tusk, staat voor een pro-Europese koers en hervormingen binnen de rechtsstaat. Onder jonge kiezers is er een groeiende onvrede over het politieke establishment. Deze demografische groep kan een cruciale rol spelen in de tweede ronde, aangezien hun stemgedrag moeilijk te voorspellen is.
Op het platteland heeft Nawrocki aanzienlijk meer steun, met name onder boeren en landarbeiders. In de eerste ronde behaalde hij daar 38,1% van de stemmen, tegenover 21,7% voor Trzaskowski. Deze kloof benadrukt de verdeeldheid tussen stedelijke en landelijke gebieden in Polen.
Internationaal gezien heeft Nawrocki steun ontvangen van figuren als de Hongaarse premier Viktor Orbán en voormalig Amerikaans president Donald Trump. Deze steun onderstreept de geopolitieke implicaties van de verkiezingen, vooral met betrekking tot Polen's positie binnen de EU en zijn relaties met buurlanden.
De verkiezingen worden gezien als een referendum over de toekomst van Polen: een keuze tussen verdere integratie met de EU en het behouden van nationale soevereiniteit. De uitslag zal niet alleen de binnenlandse politiek beïnvloeden, maar ook de rol van Polen op het Europese toneel.