Oud-premier Starmer bood in Buckingham Palace officieel zijn ontslag aan, waarna Burnham door de koning werd ontvangen en gevraagd werd een nieuwe regering te vormen. Vervolgens vertrok de nieuwe premier naar Downing Street, waarna hij zijn eerste toespraak als regeringsleider hield.
Zevende in tien jaar
Met zijn aantreden wordt Burnham de zevende Britse premier in tien jaar tijd. Zijn benoeming volgt kort nadat hij zonder tegenkandidaat werd gekozen tot leider van de Labourpartij. Omdat de regeringspartij tijdens een kabinetsperiode van leider kan wisselen, was voor zijn benoeming geen nieuwe algemene verkiezing nodig.
Burnham keerde pas onlangs terug in het Lagerhuis na een gewonnen tussentijdse verkiezing. Daarvoor was hij jarenlang burgemeester van Manchester, waar hij landelijke bekendheid verwierf. In die functie zette hij zich onder meer in voor investeringen in openbaar vervoer en stedelijke ontwikkeling.
Promotion
Lastige dossiers
De nieuwe premier staat direct voor een reeks lastige dossiers. De Britse economie kampt nog altijd met een zwakke groei en veel huishoudens ervaren de gevolgen van de hoge kosten van levensonderhoud. Burnham heeft aangekondigd dat hij maatregelen wil nemen om de financiële druk op gezinnen te verlichten, terwijl hij tegelijk vasthoudt aan eerdere belastingbeloften van Labour.
Ook de vorming van zijn kabinet krijgt veel aandacht. Vooral de benoeming van een nieuwe minister van Financiën wordt gezien als een belangrijke eerste beslissing. Daarnaast moet Burnham een ministersteam samenstellen dat de verschillende stromingen binnen Labour vertegenwoordigt.
Buitenland
Naast economische uitdagingen wachten ook ingewikkelde buitenlandse dossiers. De oorlog in Oekraïne, de spanningen in het Midden-Oosten en de relatie met de Verenigde Staten vragen direct aandacht van de nieuwe regering. Tegelijkertijd ligt er een opgave om de defensie-uitgaven, immigratie, sociale voorzieningen en de betaalbaarheid van het overheidsbeleid met elkaar in evenwicht te brengen.
Decentraliseren
Burnham wil daarnaast een belangrijk deel van zijn politieke agenda richten op decentralisatie. Hij wil meer bevoegdheden overhevelen van de centrale overheid in Londen naar steden en regio's, zodat lokale bestuurders meer invloed krijgen op onder meer huisvesting, vervoer en economische ontwikkeling. Daarmee wil hij een andere bestuursstijl introduceren dan de afgelopen jaren gebruikelijk was.
Voor Burnham begint daarmee direct een zware politieke opdracht. Na jaren als burgemeester en een snelle terugkeer naar de landelijke politiek staat hij nu aan het hoofd van een regering die wordt geconfronteerd met economische onzekerheid, maatschappelijke druk en internationale uitdagingen. Zijn eerste besluiten zullen bepalend zijn voor de koers van zijn nieuwe kabinet.