Schotland moet een nieuw referendum krijgen over onafhankelijkheid. Dat wil de Schotse premier Nicola Sturgeon van de Scottish National Party (SNP). Haar partij is naast de Conservatieve Partij winnaar van de Britse verkiezingen van afgelopen week. Maar Boris Johnson heeft al laten weten dat hij daar níets voor voelt.
De SNP behaalde in Schotland 48 van de 59 Schotse zetels in het Lagerhuis in Londen, een winst van 13 ten opzichte van 2017. ‘Er is nu een mandaat om de bevolking van Schotland de keuze te bieden over onze eigen toekomst. Boris Johnson mag dan een mandaat hebben om Engeland uit de Europese Unie te halen. Hij heeft géén mandaat om Schotland uit de Europese Unie te halen’, aldus Sturgeon.
De politieke ontwikkelingen van de laatste jaren hebben voor grote verdeeldheid gezorgd in GRoot-Brittannië. Zo stemden Engeland en Wales bij het brexitreferendum in 2016 in meerderheid voor een vertrek uit de Europese Unie, maar wilden Schotland en Noord-Ierland juist EU-lid blijven. Bovendien is er in Schotland al langere tijd een beweging die pleit voor onafhankelijkheid.
De Britse premier Boris Johnson wil pertinent geen Schots referendum over onafhankelijkheid. Hij zei dat de uitslag van een Schotse volksraadpleging in 2014, waarin destijds afscheiding door 55 procent werd afgewezen, moet worden gerespecteerd.
Voor de Britse politiek dreigt daarmee een soortgelijke situatie als in Spanje waar de autonome regio Catalonië voor onafhankelijkheid pleit, en twee jaar geleden zónder toestemming van de regering in Madrid, een referendum uitschreef. Schotland heeft voor een referendum de toestemming nodig van het Lagerhuis in Londen.
Johnson houdt dus vast aan een éérder Schots referendum. Volgens de SNP is de situatie nu ánders omdat ín Groot-Brittannië blijven betekent dat ook de Schotten middels Brexit uit de EU worden getrokken. Sturgeon zei dat het mandaat dat haar partij van de Schotse bevolking heeft gekregen “nú moet worden gerespecteerd”.
Bovendien zal de nieuwe Conservatieve regering van premier Johnson vanaf het allereerste begin geconfronteerd worden met bedenkingen of tegenwerking van de Noord-Ierse politieke partijen, omdat Johnson in zijn Brexit-akkoord met de EU Noord-Ierland min of meer búiten het Britse en bínnen Europees douanegebied plaatst.
Daarmee lijkt het eerdere schisma onder de gehele Britse bevolking (voor of tegen Brexit) zich de komende jaren te verplaatsen naar nieuwe tegenstellingen: Schotland ín het VK maar ook úit de EU, of Britten zónder Noord-Ieren en Schotten uít de EU.