De stembusuitslagen van regionale en lokale verkiezingen in Frankrijk en Duitsland laten een verdeeld beeld zien. De uitslagen gelden als belangrijke graadmeter voor de nationale verhoudingen en wijzen op verschuivingen in de steun voor verschillende politieke stromingen.
In beide landen worden de verkiezingen gezien als meer dan lokale stembusgangen. De resultaten worden breed opgevat als een test voor de nationale politiek en als vooruitblik op komende belangrijke verkiezingen. Later dit jaar worden in nog eens drie Duitse deelstaten verkiezingen gehouden, en in Frankrijk begint dit jaar de campagne voor de presidentsverkiezingen.
Grote steden
De uitkomsten zijn in beide landen gemengd. Grote steden spelen een centrale rol in de duiding van de verkiezingen. In Frankrijk gaat het om steden als Parijs en Marseille, terwijl in Duitsland ook grote stedelijke gebieden en deelstaten zwaar meewegen in het beeld.
Promotion
Opvallend is dat gevestigde middenpartijen zowel in Frankrijk als in Duitsland niet overal het politieke momentum bepalen. De aandacht verschuift naar veranderingen bij partijen op de vleugels, waardoor het politieke speelveld minder voorspelbaar wordt.
Groenen
partijen en hun kandidaten boeken in beide landen zichtbare successen. Zij weten in meerdere steden en regio’s steun te winnen en spelen daarmee een belangrijke rol in het verkiezingsbeeld. Zo winnen de Groenen het burgemeesterschap in München en lijden in het conservatieve Beieren de CSU-christendemocraten fors.
De verkiezingsuitslagen leiden direct tot druk op partijleiders en strategische keuzes. In beide landen wordt in eerste reacties op de uitslagen vooral vooruitgekeken naar de gevolgen voor de nationale politiek en de positie van partijen op langere termijn. Dat geldt in Duitsland vooral voor de SPD en CDU (en de verdere opkomst van de AfD) en in Frankrijk voor de centrumcoalitie van president Macron.