Aanhoudende hitte en watertekorten drukken landbouwopbrengsten in verschillende delen van de wereld. Niet alleen Europese landbouwgebieden worden getroffen. Ook in de Verenigde Staten, India en delen van Afrika zorgen droge omstandigheden voor problemen bij de voedselproductie.
Langduriger
Het probleem dreigt bovendien langduriger te worden. In de droogste delen van Zuid-Europa kunnen sommige gewassen uiteindelijk niet meer levensvatbaar zijn. Ook Britse boeren proberen zich al aan te passen met de teelt van andere gewassen. Sommigen zoeken daarnaast inkomsten buiten de voedselproductie.
Meer water opslaan wordt daardoor belangrijker. Ook elders in Europa wordt waterbeheer gezien als een belangrijke manier om landbouw beter tegen langdurige droogte bestand te maken.
Promotion
Buiten Europa
Tegenvallende oogsten kunnen Europa tegelijkertijd afhankelijker maken van graan uit andere delen van de wereld. Maar ook daar staan oogsten onder druk. Daardoor wordt het moeilijker om Europese tekorten eenvoudig met extra invoer van buiten Europa op te vangen. Droogte in productiegebieden valt samen met de gevolgen van de oorlog rond de Zwarte Zee. Problemen met Russische en Oekraïense graanexport versterken daardoor de onzekerheid op de internationale graanmarkt.
Ook maïs behoort tot de kwetsbare gewassen. Vooral zomerteelten hebben water nodig tijdens belangrijke groeiperioden, terwijl juist dan uitzonderlijke hitte en droogte toeslaan. Groenten en fruit kunnen eveneens snel reageren op langdurig watergebrek.
Duurder veevoer
De gevolgen blijven niet beperkt tot plantaardig voedsel. Kleinere oogsten van maïs, tarwe en gerst kunnen veevoer duurder maken. Daardoor stijgen de kosten voor vlees, pluimvee en zuivel. Hitte kan tegelijkertijd de melkproductie van koeien verminderen, waardoor melkveehouders van twee kanten worden geraakt.
Ook transport en vervoer worden moeilijker. Lage waterstanden op belangrijke Europese rivieren beperken hoeveel lading schepen kunnen meenemen en kunnen transportkosten verhogen. Zo raakt droogte niet alleen de hoeveelheid voedsel die van het land komt, maar ook de weg die het daarna naar afnemers en consumenten moet afleggen.