Holenderskie Stowarzyszenie Banków (NVB) przedstawiło Unii Europejskiej plan zawierający piętnaście działań mających na celu unijną kontrolę prania pieniędzy i oszustw finansowych. Propozycje obejmują m.in. nowy, centralny unijny rozporządzenie, europejskiego nadzorcę ds. przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz unijną Finansową Służbę Informacyjną.
Prezentacja planu holenderskich banków zbiegła się mniej więcej w czasie z nałożeniem przez Nederlandsche Bank nowych kar na holenderskie banki za niedostateczne kontrolowanie procesów.
Na początku tego roku ujawniono, że Rabobank został ukarany grzywną przekraczającą 1 milion euro, ponieważ system kontroli klientów pod kątem prania pieniędzy był do 2016 roku niewystarczająco skuteczny. W rezultacie mogły brakować ważne informacje o klientach, np. bank nie zawsze wiedział, kto jest właścicielem przedsiębiorstwa.
Jeśli dokumentacja klienta zostaje zakwalifikowana do najniższej kategorii ryzyka, bank w zasadzie nie musi jej dalej monitorować. Klientów z kategorii średniego ryzyka należy oceniać co trzy lata, natomiast ci z najwyższej kategorii powinni być corocznie weryfikowani przez bank.
Klienci działający w sektorach o podwyższonym ryzyku – takich jak handel samochodami czy nieruchomościami – nie mogą być zaliczeni do najniższej kategorii. To samo dotyczy osób posiadających również rachunki w krajach wysokiego ryzyka, takich jak Malta, Rosja czy Angola.
Rzecznik Rabobank podkreśla, że procesy wewnątrz banku zostały już uporządkowane, ale teraz należy przetworzyć wszystkie dokumenty zgodnie z tymi procedurami. Nie jest jasne, czy bank zdąży z terminem do kwietnia 2020 roku.
Holandia w UE jest pionierem planu banków, które chcą wspólnie monitorować transakcje płatnicze. NVB uważa, że prawo unijne powinno wyraźnie zezwolić na taką współpracę między instytucjami, co pozwoliłoby poprawić walkę z praniem pieniędzy.
Chris Buijink, przewodniczący Holenderskiego Stowarzyszenia Banków, powiedział w oświadczeniu prasowym: „Uważamy, że obecne niewystarczające działania w zakresie zwalczania przestępczości finansowej wymagają silnej odpowiedzi na poziomie europejskim. Przestępczość finansowa to problem przekraczający granice – wymaga transgranicznych rozwiązań zarówno na poziomie europejskim, jak i globalnym.”

