Komisarz ds. klimatu Frans Timmermans zaprezentował pierwsze unijne przepisy dotyczące organizacji modelu biznesowego i zarobkowego dla rolnictwa węglowego. Ta tzw. certyfikacja stanowi pierwszy krok prawny w kierunku ograniczenia emisji CO2, zgodnie z celami klimatycznymi Green Deal.
Komisja Europejska celuje w połączenie różnych możliwości utrzymywania dwutlenku węgla. Rozważa się użycie materiałów budowlanych z drewna lub kamienia, które są wykonane z zmineralizowanego dwutlenku węgla. Ponadto bierze się pod uwagę agroforesterię oraz ponowne nawadnianie wysuszonych i zapadniętych torfowisk.
„Chcemy, aby usuwanie węgla dawało nowe i dodatkowe źródła dochodu dla wielu rolników, którzy pragną zrobić więcej dla różnorodności biologicznej, ale mają trudności ze znalezieniem niezbędnego finansowania” – powiedział Timmermans.
Komisja UE rozróżnia dwutlenek węgla przechowywany krótko- i długoterminowo. Rolnictwo węglowe prawdopodobnie będzie jednym z form krótkoterminowego magazynowania. Z tego względu certyfikaty dotyczące magazynowania węglowego w rolnictwie będą miały ograniczoną ważność.
Bruksela stosuje cztery kryteria przy przyznawaniu zezwoleń na handlowalne certyfikaty węglowe. Po pierwsze, ilość magazynowanego dwutlenku węgla musi zostać rzeczywiście ustalona i określona. Komisja UE ma nadzieję wykorzystać nowoczesne kontrole satelitarne.
Po drugie, prace (rolnicze), które są obecnie powszechne, nie mogą być certyfikowane; muszą dotyczyć nowych technik i metod. Już teraz organizacje rolnicze protestują przeciwko temu warunkowi, ponieważ stanowi on barierę dla innowacyjnych rolników, którzy już eksperymentują z magazynowaniem węgla. Wówczas ich działania nie byłyby uwzględniane.
Dla rolnictwa szczególnie ważne jest, że przy proponowanej certyfikacji dwutlenek węgla musi pozostać w glebie przez co najmniej 10 do 20 lat, a przyznane zezwolenia są równie tymczasowe. Ponadto nowe rolnictwo węglowe nie może zagrażać różnorodności biologicznej ani ochronie gatunków.
Komisja Europejska nie wypowiada się jeszcze na temat finansowania, ponieważ okres certyfikacji jest jedynie początkiem fazy wdrażania: wiele szczegółów wymaga dopracowania. Ponadto rządy państw UE oraz komisje Parlamentu Europejskiego muszą się do tego odnieść. Następnie komisja ekspertów w drugiej fazie dopracuje szczegóły dotyczące certyfikatów węglowych.