Rolnictwo w Islamskiej Republice Iranu oraz w arabskim sąsiednim Iraku boryka się z erozją, zasoleniem i wysychaniem. Holenderska wiedza może pomóc uczynić system żywnościowy obu krajów bardziej produktywnym i trwałym. Tak twierdzi holenderska radczyni ds. rolnictwa w Teheranie, Marion van Schaik.
„Iran i Irak dążą do większej samowystarczalności. Ich potrzeba wiedzy na temat efektywnej i zrównoważonej produkcji oraz przetwarzania żywności, a także odpowiednich odmian upraw, jest ogromna. W tym kontekście ich uwaga szczególnie kieruje się na Holandię”, powiedziała Van Schaik w Agroberichtenbuitenland.nl.
Napięcia polityczne między Iranem a resztą świata od wielu lat mają duży wpływ na ten kraj. Irak zaś po wieloletniej wojnie domowej próbuje odbudować gospodarkę. W obu krajach zwiększenie produkcji żywności jest kluczowe.
Ze względu na międzynarodowe napięcia, sytuację gospodarczą oraz pandemię covid eksport z Holandii do Iranu znacznie spadł, w tym także eksport produktów rolnych. Mimo to kontakty między naszym krajem a Iranem wciąż istnieją.
Woda to bardzo ważny temat w irańskim rolnictwie. W zeszłym roku panował wyjątkowo suchy rok. Prowadzi to do poważnych problemów w centralnym Iranie i na południu, takich jak zasolenie gruntów rolnych. Efektywne wykorzystanie wody jest więc priorytetem.
W ostatnich latach powierzchnia upraw pod osłonami wzrosła o 6 000 hektarów. Według Van Schaik holenderskie firmy ogrodnicze mogłyby wspierać dalszy rozwój, na przykład w zakresie systemów kontroli klimatu w szklarniach.
W Kurdystanie na północy Iraku Holandia angażuje się w odbudowę rolnictwa. Dzięki holenderskim dotacjom konsultanci prowadzą badania nad problemami w łańcuchu żywnościowym.
Dotyczy to również zasolenia, które stanowi poważny problem zarówno w Iranie, jak i w Iraku. W niektórych rejonach produkcja rolna jest już niemal niemożliwa, a rolnicy wyprowadzają się stamtąd. Istnieje ogromne zapotrzebowanie na wiedzę o zapobieganiu i ograniczaniu zasolenia.
Według radczyni rolnictwa Van Schaik uprawa roślin tolerancyjnych na sól ma również perspektywy. „Holenderskie instytucje naukowe i firmy już poprzez seminaria oraz lokalne badania udzieliły wsparcia. W najbliższych latach staramy się tę wymianę wiedzy dalej rozwijać.”

