W czwartek kraje UE ponownie nie zdołały osiągnąć porozumienia dotyczącego dyrektywy nakładającej na korporacje międzynarodowe obowiązek ujawniania informacji o ich dochodach i podatkach.
Od czterech lat bezskutecznie toczą się rozmowy na temat takiego ustawowego obowiązku corocznego raportowania przez korporacje międzynarodowe. Do tej pory firmy te mogły grać krajami UE przeciw sobie. Jednak coraz większa presja wywierana jest na państwa UE, by zakończyć funkcjonowanie rajów podatkowych. Coraz więcej krajów UE apeluje, by już się ze sobą nie konkurować.
Propozycja ma na celu zwiększenie przejrzystości podatkowej i przeciwdziałanie uchylaniu się od opodatkowania. Negocjacje nad propozycją Komisji Europejskiej z 2016 roku były przez miesiące wstrzymane przez blokującą mniejszość państw członkowskich.
Za propozycją opowiedziały się duże kraje, takie jak Francja, Włochy, Hiszpania i Holandia, podczas gdy Niemcy powstrzymały się od głosu. Przeciwko ustawie są między innymi Luksemburg, Irlandia, Chorwacja i Malta.
Obowiązkowe raportowanie ma dotyczyć tylko dużych korporacji międzynarodowych o netto obrotach powyżej 750 milionów euro. Spółka matka musi co roku publikować raport, dla każdego kraju UE, zawierający liczbę pracowników, zysk lub stratę przed opodatkowaniem oraz zapłacone podatki dochodowe. Dzięki temu UE będzie na przykład wiedziała, ile internetowe firmy zarabiają w poszczególnych krajach UE, nie płacąc tam podatków.
Główna rozbieżność dotyczy tego, czy taki obowiązkowy coroczny raport ma obejmować „finanse i administrację”, czy „podatki”. W tym drugim przypadku wymagana jest jednomyślność wszystkich krajów UE, a także jest to postrzegane jako możliwość utrzymania korzystnych, krajowych ustaleń podatkowych z korporacjami międzynarodowymi.