Przewodniczący oddziału CDU w niemieckim kraju związkowym Turyngia, Mike Mohring, rezygnuje także z tej funkcji kierowniczej. Wcześniej Mohring ogłosił, że wkrótce ustąpi ze stanowiska regionalnego lidera politycznego.
W zeszłym tygodniu znalazł się pod presją po tym, jak jego regionalna frakcja CDU wspólnie z skrajnie prawicową AfD wybrała liberała Kemmericha na premiera kraju związkowego, zamiast lewicowego Bodo Ramelowa. Współpraca z Alternatywą dla Niemiec (AfD) jest niedopuszczalna dla krajowej partii CDU.
Krajowe kierownictwo partii było w stanie podniecenia, ponieważ koledzy partyjni we wschodnioniemieckim kraju związkowym umożliwili AfD uzyskanie wpływów. Krytyka doprowadziła nawet do tego, że przewodnicząca krajowa Annegret Kramp-Karrenbauer ogłosiła, iż w 2021 roku nie będzie kandydować na następczynię kanclerza Angeli Merkel i dlatego nie chce już pełnić funkcji przewodniczącej partii. Tym samym walka o stanowisko lidera listy CDU/CSU w nadchodzących wyborach stoi otworem.
Promotion
Dla wtajemniczonych już od dawna było jasne, że AKK nie jest najpewniejszą następczynią Merkel. Sama kanclerz nie kryła swojego rozczarowania „księżniczką koroną”. Merkel zrezygnowała z zamiaru przekazania pałeczki AKK w połowie swojej kadencji, by ta miała wystarczająco czasu na wdrożenie się. Ostatecznie Merkel zdecydowała się dokończyć pełną kadencję do jesieni 2021 roku.
Kramp-Karrenbauer powtórzyła, że jej następca na stanowisku przewodniczącego partii powinien jednocześnie być liderem listy wyborczej. Obie funkcje powinny iść w parze, stwierdziła. „W przeciwnym razie CDU osłabnie przez otwarte pytanie, kto jest kandydatem na kanclerza, właśnie w momencie, gdy Niemcy potrzebują silnego CDU.” Krytycy odebrali tę ostatnią uwagę jako ukrytą krytykę AKK wobec Merkel za to, że nie ustąpiła w trakcie kadencji.
We wnętrzu CDU wewnętrzne problemy mogą również rzucić cień na pracę rządu federalnego w Berlinie. Czwarty rząd Merkel stał się małżeństwem z rozsądku z socjaldemokratyczną SPD, która jest całkowicie rozbita i w sondażach walczy z AfD o trzecie miejsce, po CDU i Zielonych. W SPD istnieje silny nurt, który chce zerwać „wielką koalicję”.