Uczestnicy libańskich rozmów pokojowych w Berlinie zgodzili się w niedzielę na przestrzeganie istniejącego od wielu lat embarga na broń ONZ oraz postanowili nie udzielać wsparcia militarnego żadnej ze stron konfliktu. Powstanie również komisja, która ma kontynuować prace po szczycie. Może to być krok w kierunku zawieszenia broni w Libii.
Zarówno libijski premier Sarraj, jak i dowódca wojskowy Haftar byli obecni w stolicy Niemiec. Nie doszło jednak do ich bezpośredniej rozmowy. Kanclerz Niemiec Merkel oznajmiła, że rywale zobowiązali się mianować po pięciu członków do wojskowego komitetu, który rozpocznie rozmowy na temat trwałego zawieszenia broni. Merkel dodała, że nie podjęto ustaleń dotyczących wycofania już udzielonej pomocy militarnej.
Embargo ONZ obowiązuje od wielu lat, lecz w ostatnich latach było naruszane przez niemal wszystkie strony konfliktu, przez co Libia stała się polem walk licznych silnie uzbrojonych milicji. W Berlinie nie uzgodniono także konkretnych sankcji wobec stron, które ponownie złamią embargo na broń.
Ministrowie spraw zagranicznych Unii Europejskiej zbierają się teraz w Brukseli, aby zostać poinformowani o wynikach libańskiego szczytu w Berlinie. Niemiecki minister Heiko Maas oraz Hiszpan Josep Borrell, reprezentujący UE, przekażą informacje swoim europejskim kolegom.
W niedzielę ONZ, UE oraz państwa zaangażowane w konflikt zgodziły się zakończyć wsparcie militarne dla walczących stron. Borrell może już w poniedziałek przedstawić propozycje dotyczące pomocy ze strony UE. Nie tylko Libia jest rozdarta przez spory - inni uczestnicy konferencji również wspierają różne strony konfliktu.
Głównymi stronami konfliktu w północnoafrykańskim kraju są silny wojskowo dowódca Khalifa Haftar oraz słaby przywódca uznawanego przez ONZ rządu Fayez al-Sarraj w Trypolisie. Haftar jest silnym graczem we wschodniej części kraju, lecz jego siły obecnie również zagrażają Trypolisowi na zachodzie.
W kraju bogatym w ropę mieszka niecałe siedem milionów ludzi. Europa pomogła obalić dyktatora Muammara Kaddafiego w 2011 roku, lecz obecnie odgrywa jedynie marginalną rolę w tym kraju, który jest punktem wyjścia dla migrantów, próbujących przeprawić się przez Morze Śródziemne do UE.