Niemiecka minister rolnictwa Julia Klöckner nie wyklucza odkupu dużych zapasów niesprzedanej cielęciny i wieprzowiny, lecz na ten moment nie jest to planowane. Dotacje państwowe na przechowywanie niesprzedanego mięsa są opcją, ale nie są obecnie rozważane.
W związku z tym, że popyt na mięso w okresie przedświątecznym będzie większy, niemiecka minister uznała interwencję państwa za „na ten moment zbyt wczesną”. „Połowa stycznia byłaby odpowiednim momentem, ponieważ wtedy prawdopodobnie popyt będzie słaby” – powiedziała podczas wideokonferencji z niemieckimi organizacjami rolniczymi.
Niemiecki przemysł mięsny boryka się obecnie z nadwyżką około 600 000 tucznych świń, spowodowaną utratą zamówień eksportowych oraz ograniczeniem zdolności ubojowych. Efekty epidemii afrykańskiego pomoru świń i wcześniejszych zakażeń COVID-19 w niemieckich ubojniach kumulują się.
Klöckner poinformowała, że zwróciła się do niemieckiego ministra pracy o większą elastyczność w stosowaniu niedawno zaostrzonego prawa pracy w ubojniach. W piątek zaapelowała do ubojni i firm zajmujących się pakowaniem mięsa, by pracowały w weekendy i święta, aby nadrobić zaległości.
„Sytuacja pogorszyła się z powodu ograniczeń zdolności ubojowych w całej UE związanych z pandemią koronawirusa” – powiedziała Klöckner podczas spotkania online z przedstawicielami związków rolniczych. Organizacje rolników skarżą się, że zwłaszcza świnie muszą przebywać na gospodarstwach dłużej, mimo iż są już gotowe do sprzedaży, co powoduje spadek cen.
Z badań przeprowadzonych wcześniej w tym roku wynika, że jedna trzecia niemieckich producentów trzody chlewnej rozważa zaprzestanie działalności, szczególnie w przypadku związanej z nią restrykcyjnej sanacji. Badanie zostało przeprowadzone przed zatrzymaniem eksportu oraz zanim niemiecki Bundestag przyjął bardziej surowe przepisy środowiskowe i dotyczące prawa pracy.
Z raportu InterPIG wynikało już wcześniej, że koszty utrzymania trzody w Niemczech w nadchodzących latach wzrosną. W ciągu ośmiu lat należy przebudować chlewnie na system grupowego utrzymania, a w ciągu piętnastu lat maciory umaszczać w systemie wolnowybiegowym.