Aby osiągnąć prawdziwy postęp w eliminacji głodu, trzeba stawić czoła globalnym wyzwaniom, takim jak zmiany klimatyczne, utrata bioróżnorodności oraz rosnące nierówności.
Nowe systemy żywnościowe odgrywają centralną rolę w rozwiązywaniu tych ze sobą powiązanych wyzwań, podkreślił sekretarz generalny António Guterres podczas otwarcia Szczytu Żywnościowego ONZ w Nowym Jorku.
Rzeczywistość jest taka, że głód i niedożywienie są wynikiem niepowodzeń politycznych rządów, a nie niedoboru żywności. Zmiany klimatyczne i utrata bioróżnorodności przyczyniają się do głodu.
Szokujące jest to, że około jedna trzecia ludzi na świecie, czyli 2,37 miliarda mężczyzn, kobiet i dzieci, nie miała w 2020 roku dostępu do wystarczającej ilości jedzenia — to wzrost o około 320 milionów osób w ciągu roku.
Reforma globalnych systemów żywnościowych jest skomplikowana — mówił Guterres — ale jest kluczowa dla ludzi i planety. Ta pilna reforma była powodem zwołania konferencji żywnościowej.
Szczyt odbywa się dziś i zbiega się z dorocznym Zgromadzeniem Ogólnym ONZ w Nowym Jorku, a to, co zostanie omówione podczas tego kluczowego spotkania, od miesięcy jest przedmiotem narastających kontrowersji między różnymi krajami i organizacjami.
Wykradziona „wspólna pozycja” Unii Afrykańskiej opowiada się za szeroko zakrojoną industrializacją afrykańskiego rolnictwa, opartą na ideach Zielonej Rewolucji. Krytycy uważają, że nie jest to wystarczająco trwałe i przyjazne środowisku. W tej chwili zdecydowaną większość afrykańskich producentów żywności stanowią rolnicy i mali gospodarze – w dużej mierze kobiety.
Około 42 firmy zobowiązały się do obiecującego wkładu wynoszącego 345 milionów dolarów, aby pomóc zakończyć globalny głód w ramach nowej inicjatywy kierowanej przez kluczowe organizacje międzynarodowe.
„Obecnie co dziesiąta osoba na świecie idzie spać głodna, a miliony stoją na krawędzi śmierci z głodu. Dzieje się to w świecie, który ma wystarczająco dużo jedzenia, by nakarmić wszystkich, wszędzie. Nadszedł czas, aby położyć kres temu cierpieniu” – mówi David Beasley, dyrektor wykonawczy Światowego Programu Żywnościowego (WFP).
Choć te inwestycje finansowe powinny pochodzić przede wszystkim od rządów, środki publiczne nie wystarczą. Dlatego UNFSS zaproponował przełomowe rozwiązanie, by zmobilizować więcej inwestycji ze strony sektora prywatnego jako katalizatora zapobiegania głodowi.