Holenderskie zarządy wodne obawiają się, że zanieczyszczenie azotanami w wodach powierzchniowych może stać się kolejną sprawą azotową. Niedawno Komisja Europejska Holandii ostrzegła, aby podjęła dodatkowe środki w celu osiągnięcia celów Dyrektywy Azotanowej.
W tym tygodniu Izba Reprezentantów rozpatruje budżet Ministerstwa Rolnictwa (LNV) i poprawkę, którą minister Schouten wprowadziła do siódmego programu działania Dyrektywy Azotanowej.
Zgodnie z Unią Zarządów Wodnych, obecne środki nie pozwalają na realizację Ramowej Dyrektywy Wodnej oraz Dyrektywy Azotanowej na obszarach rolniczych. Dlatego konieczne są dodatkowe działania. Rząd centralny musi zrobić więcej w zakresie polityki dotyczącej nawozów, a rolnicy muszą się do tego dostosować – apelują zarządy wodne w reakcji na budżet LNV.
Zarządy wodne uważają, że problemy związane zarówno z azotem, jak i jakością wody muszą zostać rozwiązane. Aby do 2027 roku na wszystkich obszarach rolniczych na piaszczystych, gliniastych i torfowych glebach osiągnąć wymogi Ramowej Dyrektywy Wodnej oraz Dyrektywy Azotanowej, potrzebne są nie tylko działania dobrowolne, ale również obowiązkowe.
W przypadku problemu azotowego chodzi o emisję azotu do powietrza, która według zarządów wodnych pochodzi głównie z gospodarstw hodowlanych i ich obór. Problem jakości wody powstaje głównie wskutek wymywania nawozów z pól uprawnych.
Na zwalczanie zanieczyszczeń wody również potrzebne są środki finansowe. Według zarządów pieniądze przeznaczone na działania przeciw azotowi mogą być także wykorzystane na poprawę jakości wody.
LTO Nederland zauważyło na początku tego tygodnia, że minister Schouten złagodziła najsurowsze elementy programu anty-azotanowego, ale uważa, że skutki dla sektora rolnego pozostają nadal poważne.
BO Akkerbouw jest zadowolone z obecnie uwzględnionej opcji dostosowania działań, którą rolnicy mogą wybrać samodzielnie. Podkreślają też, że ważne jest usunięcie twardego terminu 1 października na wysiew roślin okrywowych.