Reforma modernizuje obowiązujące europejskie przepisy i precyzuje, który kraj odpowiada za system zabezpieczenia społecznego w przypadku pracowników transgranicznych aktywnych w kilku państwach. Krajowe organizacje będą zobowiązane do szybszej wymiany informacji, aby skuteczniej wykrywać błędy, nadużycia i oszustwa związane ze świadczeniami. Wzmocnione zostanie również zwalczanie konstrukcji znanych jako firmy-puszki (ang. mailbox companies).
Pracownicy transgraniczni
Jedną z najważniejszych zmian jest pozycja pracowników transgranicznych. Do tej pory zasiłek dla bezrobotnych wypłacany był zazwyczaj przez kraj zamieszkania pracownika w przypadku całkowitej utraty pracy. Od teraz ta odpowiedzialność w wielu przypadkach przejdzie na kraj, w którym pracownik faktycznie pracował. Osoby, które pracowały lub były ubezpieczone w kraju zatrudnienia przez co najmniej 22 kolejne tygodnie, otrzymają zasiłek z tego kraju. Zapewnia to większą przejrzystość co do podziału odpowiedzialności pomiędzy państwami członkowskimi.
Bez odroczeń
Luksemburg wynegocjował podczas rozmów wyjątkowo długi okres przejściowy. Dzięki temu rząd luksemburski otrzyma dodatkowy czas na dostosowanie procedur administracyjnych, systemów IT oraz wymiany danych z krajami sąsiednimi.
Promotion
Związki zawodowe witają reformę jako krok naprzód. Podkreślają, że bezrobocie to nie tylko kwestia finansowa. Według nich istotne jest również wsparcie w poszukiwaniu nowej pracy, dostęp do szkoleń, zabezpieczenie społeczne, pomoc rodzinom oraz ochrona prawna. Dlatego okres przejściowy nie powinien służyć do opóźniania niezbędnych przygotowań.
Wcześniejsze zgłoszenie
Zaostrzono warunki dotyczące pracowników delegowanych. Od teraz pracownik musi być zgłoszony do systemu zabezpieczenia społecznego swojego kraju co najmniej przez trzy miesiące, zanim będzie mógł tymczasowo pracować w innym kraju UE. Ponadto wprowadzony zostanie obowiązkowy system wcześniejszego zgłoszenia, z ograniczonymi wyjątkami dla bardzo krótkich zleceń.