Ursula von der Leyen, przewodnicząca Komisji Europejskiej, ostrzegła, że Europejski Zielony Ład może zakończyć się niepowodzeniem, jeśli państwa UE odmówią przeznaczenia na niego odpowiednich środków finansowych.
Podczas sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego von der Leyen broniła ambitnego budżetu wieloletniego (2021-2027) na finansowanie zarówno obecnej tradycyjnej polityki UE, włączając w to subsydia dla rolnictwa, jak i środków na nowe priorytety, takie jak cyfrowa transformacja, Zielony Ład czy obronność.
Szefowa Komisji zwróciła szczególną uwagę na Zielony Ład, opisany jako nowa strategia wzrostu Europy. Powiedziała członkom PE, że nie zaakceptuje żadnego rezultatu, który nie zagwarantuje przynajmniej 25% budżetu na walkę z globalnym ociepleniem. Jej ostrzeżenia pojawiły się na tydzień przed nadzwyczajną Radą Europejską, która odbędzie się 20 lutego, gdzie przywódcy państw UE spróbują zmniejszyć różnice dotyczące budżetu długoterminowego.
W debacie na temat budżetu UE na lata 2021-2027 członkowie podkreślili, że Parlament Europejski zatwierdzi wieloletni budżet tylko wtedy, gdy będzie on odpowiadał ambicjom UE.
Większość europosłów nalegała na to, by zapewnić wystarczające finansowanie, niezbędne do realizacji wspólnych celów, takich jak walka ze zmianami klimatu, transformacja cyfrowa i ekologiczna oraz ich społeczne konsekwencje, a także utrzymanie wsparcia dla słabych regionów. Na przykład, jeśli wprowadzony zostanie Zielony Ład, ale całkowity budżet zostanie zmniejszony, oznaczałoby to konieczność cięć w innych udanych programach UE.
Na koniec członkowie Parlamentu Europejskiego podkreślili znaczenie tworzenia nowych źródeł dochodów dla UE („własne zasoby”). Przewodniczący PE, Sassoli, wyraził podczas konferencji prasowej w Strasburgu, że budżet wieloletni musi jasno wskazywać, że przyszłe finansowanie nowoczesnej UE powinno być traktowane inaczej niż obecne podejście administracyjne i techniczne.
Obecne finansowanie polega na przestawianiu faktur i kwot tam i z powrotem, ponieważ ministrowie państw UE ustalają roczne kwoty, Komisja Europejska musi wykonywać pracę, a następnie te koszty są odliczane od rocznych kwot. W ten sposób Bruksela jest całkowicie zależna od elastyczności budżetowej, którą co roku przyznają jej 27 ministrów. Z tego powodu Sassoli opowiada się za wprowadzeniem „europejskiego podatku”.