Na wniosek holenderskiego europosła Jana Huitemy (VVD/Renew) ustalono, że Bruksela musi najpierw zapewnić dostępność wystarczającej liczby przyjaznych dla przyrody zamienników nawozów sztucznych, zanim zostaną wprowadzone jakiekolwiek ograniczenia.
Wprowadzone zostanie również rozróżnienie między pestycydami „rzeczywiście szkodliwymi” a „niegroźnymi” rodzajami. Huitema był jednym z siedmiu autorów kompromisów dotyczących ustawy o pestycydach SUR.
Dodatkowo do prawa zostanie wbudowany mechanizm hamowania. Jeśli w 2029 roku nie będzie wystarczającej liczby zamienników, nowa Komisja Europejska będzie mogła zmniejszyć cel redukcyjny.
Chociaż lewicowe frakcje i organizacje ekologiczne prowadziły intensywną kampanię przeciwko przedłużeniu dopuszczenia glifosatu, komisja środowiskowa nie znalazła większości, by odrzucić proponowane dziesięcioletnie przedłużenie. Formalnie Parlament Europejski nie decyduje o ponownym dopuszczeniu, ale jego sprzeciw jest odbierany jako sygnał do 27 ministrów środowiska, z których większość jest za.
Otwiera to również możliwość ostatniego kompromisu ze strony Komisji Europejskiej, nad którym obecnie trwają prace za kulisami. W przyszłym miesiącu Francja może oddać decydujący głos w UE na temat ograniczonego stosowania glifosatu.
Kompromisy komisji ds. środowiska są także próbą osiągnięcia porozumienia z kolegami z komisji rolnictwa. Pod koniec listopada cały parlament ma głosować nad ustawami dotyczącymi nawozów. Nie jest jasne, czy Strasburg i Bruksela zdołają się porozumieć.
Około dziesięć krajów Europy Wschodniej od początku próbuje całkowicie zablokować propozycję SUR. Jedenaście krajów UE chce zniesienia obowiązkowego obowiązku redukcji na poziomie państw. Kompromisy środowiskowe również idą w tym kierunku.
Podobne sytuacje dotyczą innych pozostałych propozycji Zielonego Ładu. Ministrowie i politycy UE muszą także dojść do porozumienia w kwestii (ostatecznego) rozliczenia ustawy o przywracaniu przyrody, dyrektywy UE dotyczącej gleby („czysta księgowość ziemi”), opakowań plastikowych na warzywa oraz dyrektywy dotyczącej odpadów (mniej marnowania żywności także w rolnictwie).

