Komisja Europejska zatwierdziła krajowe strategiczne plany rolne pięciu państw UE, a na początku września spodziewa się porozumieć z kolejnymi pięcioma krajami. W tych NSP państwa UE określają, jak każde z nich chce wdrożyć wspólną politykę rolną w swoim kraju.
„Bardzo się cieszę, że możemy ogłosić, iż zakończyliśmy rozmowy z Portugalią, Polską, Hiszpanią, Danią oraz Francją. Te kraje mogą już zacząć przygotowania na rok 2023” – powiedział komisarz ds. rolnictwa Janusz Wojciechowski.
Dodał, że kolejne pięć państw „wkrótce” do nich dołączy. Spodziewane są wśród nich Holandia, Niemcy i Irlandia. U Holandii wiadomo, że nie osiągnięto jeszcze porozumienia z Brukselą w sprawie ograniczenia zanieczyszczenia azotanami i tlenkami azotu. Na szczeblu urzędniczym i politycznym trwają nadal rozmowy.
„Proces zatwierdzania trwa około sześciu tygodni, więc powinniśmy mieć pierwsze decyzje zatwierdzające na początku września” – mówił komisarz ds. rolnictwa. Wojciechowski podkreślił, że Bruksela „robi wszystko, aby zakończyć rozmowy jak najszybciej”. W zeszłym tygodniu poinformował też, że rozmawiał o tym z premierem Markiem Rutte oraz przewodniczącym LTO Sjaakiem van der Tak.
Carla Boonstra, holenderska radczyni ds. rolnictwa przy Stałym Przedstawicielstwie (PV) przy UE, powiedziała, że Holandia chce dokonać korekt najpóźniej w pierwszych tygodniach września. Może to pokrywać się z oczekiwanym nowym zaleceniem komitetu UE ds. azotanów w sprawie derogacji nawozowej w Holandii.
Boonstra, która zastąpiła ministra Staghouwera, stwierdziła, że niepowodzenie negocjacji byłoby „niezmiernie szkodliwe”. Podkreśliła, że Holandia nie opowiada się za odroczeniem nowej polityki rolnej „z powodu sytuacji na Ukrainie”, jak postulują niektóre państwa UE.
Większość ministrów rolnictwa LNV zaapelowała do komisarza Wojciechowskiego o jak najszybsze wprowadzenie nowej polityki rolnej, nie podając jednak konkretnej daty ani roku.
W odpowiedzi Wojciechowski wskazał na historyczne znaczenie obecnie wprowadzanych NSP: UE nadal ma wspólną politykę rolną, ale jej realizacja należy do każdego z 27 państw członkowskich. Polityka określona na poziomie UE jest wytyczną, ale nie jest wiążąca; to narodowe ustalenia między rolnikami a rządami będą miały charakter zobowiązujący.