Komisja Europejska przedłuży o rok tymczasowe poluzowanie dwóch elementów nowej polityki rolnej na rzecz rekompensaty braku ukraińskiego eksportu. Również na sezon 2023 zawieszone zostaną na niektórych terenach płodozmian i ugory, co pozwoli na większe zbiory zbóż w krajach UE.
Komisarz ds. rolnictwa Janusz Wojciechowski powiedział w poniedziałek, na początku comiesięcznego spotkania ministrów rolnictwa w Luksemburgu, że przedstawi tę propozycję pozostałym komisarzom. Prawdopodobnie stanie się to już w środę podczas cotygodniowego, dużego posiedzenia Komisji.
Poluzowanie było też przedłużane na wniosek Komisji Rolnictwa Parlamentu Europejskiego oraz europejskich organizacji rolniczych. Dzięki oświadczeniu Wojciechowskiego uniknięto sytuacji, jak na początku tego roku, gdy to ministrowie musieli o to zabiegać. Co najmniej szesnastu ministrów wyraziło zgodę na ten krok, natomiast osiem krajów – w tym Holandia – wstrzymało się od udzielania poparcia lub zgody.
Aby zrekompensować brak rosyjskiego i ukraińskiego zboża na światowych rynkach, Komisja w marcu zatwierdziła „tymczasowe” odstępstwo obejmujące dodatkowe 4 miliony hektarów areału. Odnosząc się do zbiorów z 2022 roku, Wojciechowski powiedział: „Nie wiemy, które ugory faktycznie zostały ponownie zagospodarowane, prawdopodobnie jest ich znacznie mniej niż 4 miliony hektarów, gdyż decyzja zapadła późno w sezonie (...)”.
W obowiązającej Wspólnej Polityce Rolnej (WPR) gospodarstwa powyżej 15 hektarów muszą posiadać co najmniej 5% „obszarów o znaczeniu ekologicznym” (łąki, żywopłoty, drzewa, ugory), aby móc korzystać z funduszy unijnych. W nowej wspólnej polityce rolnej od stycznia obowiązuje wymóg, by co najmniej 4% areału pozostawało ugorem, w celu wzmacniania bioróżnorodności i poprawy jakości gleby.
Plony zbóż w UE w 2022 roku „prezentują się jednak lepiej niż w 2021 roku”, a przewidywane zbiory na przyszły rok „powinny być niemal równie wysokie” – podkreślił Janusz Wojciechowski, powołując się na pierwsze szacunki, które jego zdaniem zwiększą bezpieczeństwo żywnościowe Europy i jednocześnie przyczynią się do światowego bezpieczeństwa żywnościowego.