Tymczasowa minister rolnictwa Carola Schouten nie sprzeciwia się obowiązkowi instalowania kamer na niektórych statkach rybackich w celu monitorowania połowów morskich. Według niej wśród 27 krajów UE wyłania się większość popierająca wprowadzenie nadzoru kamerowego, ku dużemu niezadowoleniu sektora rybackiego.
Parlament Europejski uważa, że powinny zostać wprowadzone lepsze przepisy dotyczące kontroli połowów. Statki rybackie, które zostaną przyłapane na naruszaniu limitów połowowych i unikania obowiązującego od kilkunastu lat „obowiązku wyładunku”, powinny być zobowiązane do instalacji nadzoru kamerowego w swoich lukach ładunkowych.
Parlament Europejski jest również zdania, że statki rybackie powinny być wyposażone w GPS, aby ich lokalizacja mogła być na bieżąco kontrolowana. Podobnie jak w przypadku łańcucha żywności od rolnika do stołu, konsumenci powinni mieć jasność co do pochodzenia ryb.
Dzięki kamerom będzie można sprawdzić, jakie ilości ryb trafiają z sieci na pokład oraz czy małe, poniżej normy ryby nie są potajemnie wyrzucane do morza. Obowiązujący od kilku lat „obowiązek wyładunku” jest według badaczy nadal w dużym stopniu obchodzony.
Wyrzucanie poniżej normy ryb (które przynoszą mniej pieniędzy) zostało zakazane w 2016 roku wraz z wprowadzeniem tzw. obowiązku wyładunku, lecz według oficjalnej opinii doradczych Komisji Europejskiej nadal odbywa się na szeroką skalę.
Eurodeputowany Peter van Dalen (ChristenUnie) nazwał obowiązek kamer całkowicie błędnym sygnałem Unii Europejskiej dla rybaków. „To oznacza, że większość eurodeputowanych wciąż im nie ufa” – powiedział Van Dalen w reakcji.
CDA i SGP wyrażają rozczarowanie grożącym środkiem. „To policzek dla holenderskich rybaków”, mówi europosłanka Annie Schreijer (CDA). SGP określa to jako „polowanie na czarownice” i „Wielkiego Brata na pokładzie”.
Anja Hazekamp (Partia na rzecz Zwierząt) natomiast uważa, że lepsza kontrola przyłowu gatunków wrażliwych jest nie tylko w interesie populacji ryb, ale ostatecznie również samego sektora rybackiego.