Państwa-strony porozumienia uczyniły jednak ważny krok w kierunku większej elastyczności w zarządzaniu wilkami. Zgodziły się na zmianę statusu ochronnego wilka. Obniżenie statusu oznacza, że władze lokalne zyskają więcej możliwości do radzenia sobie z wilkami powodującymi problemy.
Obecnie musi zostać zmienione europejskie prawo siedliskowe, które opiera się na tej konwencji. Odbywa się to w ramach zwykłego procesu, w którym państwa UE oraz Parlament Europejski podejmą ostateczną decyzję. W praktyce oznacza to, że minie jeszcze trochę czasu, zanim kraje UE odczują skutki tej zmiany.
Rok temu Komisja Europejska (poprzedni skład) zaproponowała obniżenie statusu ochronnego wilka z „ściśle chronionego” do „chronionego”. Komisja zrobiła to na podstawie analizy sytuacji wilków w Unii Europejskiej, która wykazała, że obecnie jest ponad 20 000 wilków w 23 różnych państwach członkowskich UE.
Po przyjęciu obniżonego statusu zmiana traktatowa wejdzie w życie 7 marca 2025 roku. Dopiero wtedy Komisja Europejska będzie mogła złożyć propozycję dostosowania dyrektywy siedliskowej UE. W tym europejskim prawie określony jest stopień ochrony danego gatunku, więc musi ono zostać zmienione, by przenieść wilka na niższy poziom ochrony.
Po zatwierdzeniu tej zmiany prawnej przez Parlament Europejski i odpowiednich ministrów europejskich, europejska część procesu zostanie zakończona. Nie jest jeszcze jasne, czy w Radzie UE przy zmianie dyrektywy siedliskowej będzie wymagana zwykła czy (szersza) kwalifikowana większość. Następnie będzie należało do Hagi zmienić obniżony status ochronny wilka w prawie niderlandzkim.