Avrupa Komisyonu, beş AB ülkesinin ulusal stratejik tarım planlarını onayladı ve Eylül başında beş ülkeyle daha anlaşmaya varmayı bekliyor. Bu NSP’lerde AB ülkeleri, ortak tarım politikasını kendi ülkelerinde nasıl uygulamak istediklerini ortaya koyuyorlar.
Tarım Komiseri Janusz Wojciechowski, “Portekiz, Polonya, İspanya, Danimarka ve Fransa ile görüşmeleri tamamladığımızı duyurmaktan büyük mutluluk duyuyorum. Bu ülkeler şimdiden 2023 yılı için hazırlıklara başlayabilirler” dedi.
Ayrıca, beş ülkenin “yakında” bu sürece katılacağını ekledi. Bunlar arasında muhtemelen Hollanda, Almanya ve İrlanda yer alıyor. Hollanda’dan, Brüksel ile nitrat ve azot kirliliğinin azaltılması konusunda henüz bir anlaşmaya varılmadığı biliniyor. Bu konuda hem bürokratik hem de siyasi düzeyde görüşmeler devam ediyor.
Tarım komiseri, “Onay süreci yaklaşık altı hafta sürüyor, bu yüzden ilk onay kararlarını Eylül başında almış olmamız gerekiyor” dedi. Wojciechowski, Brüksel’in görüşmeleri “mümkün olan en kısa sürede” sonuçlandırmak için “her şeyi yaptığını” vurguladı. Geçen hafta Polonyalı bakan, bununla ilgili olarak Başbakan Mark Rutte ve LTO Başkanı Sjaak van der Tak ile de temas kurduğunu bildirmişti.
AB Daimi Temsilciliği’nde Hollanda Tarım Müşaviri olan Carla Boonstra, Hollanda’nın “en geç Eylül ayının ilk haftalarında” değişiklikler yapmak istediğini belirtti. Bu, Hollanda gübre muafiyeti ile ilgili AB nitrata komitesinin beklenen yeni tavsiyesiyle örtüşebilir.
Bakan Staghouwer’in yerine geçen Boonstra, görüşmelerin başarısız olmasının “son derece zararlı” olacağını söyledi. Ayrıca, Hollanda’nın yeni tarım politikasının “Ukrayna’daki durum nedeniyle” bir yıl ertelenmesini önermediğini, ancak bazı AB ülkelerinin hâlâ bunu savunduğunu vurguladı.
LNV bakanlarının çoğunluğu, komiser Wojciechowski’ye yeni tarım politikasının mümkün olan en kısa sürede yürürlüğe girmesi çağrısında bulundu; ancak tarih ya da yıl belirtilmedi.
Wojciechowski, verilen bir yanıtta, şimdi yürürlüğe giren NSP’lerin tarihi önemine işaret etti: AB hâlâ ortak bir tarım politikasına sahip olsa da uygulama, her biri 27 AB ülkesinin elinde bulunuyor. AB’de belirlene politika yön göstericidir ama bağlayıcı değildir; bağlayıcı olan şey ileride çiftçiler ile hükümetleri arasındaki ulusal anlaşmalar olacak..