Avrupa Parlamentosu milletvekillerine göre, bu adım daha iyi yeniden kullanılabilir plastiklerin tasarlanması ve kısa vadede geri dönüşüm kapasitesinin artırılması için teşvik olacaktır. Araştırmalara göre kapasitede %10'dan %20'ye kadar bir artış gerekiyor. AB ülkeleri şu anda plastik atıklarını özellikle kendi plastik atıklarını işleyemeyen Türkiye'ye ihraç ediyor.
2005'ten 2018'e kadar AB'de kişi başına düşen ortalama belediye atığı miktarı azaldı. Ancak ülkelere göre farklı eğilimler vardı. Örneğin Danimarka, Almanya, Yunanistan, Malta ve Çekya'da artış olurken, Bulgaristan, İspanya, Macaristan, Romanya ve Hollanda'da azalma görüldü.
Kişi başına mutlak anlamda atık üretimi Danimarka, Malta, Kıbrıs ve Almanya'da en yüksek; Macaristan, Polonya, Çekya ve Romanya'da ise en düşüktü.
Belçika, Hollanda, İsveç, Danimarka, Almanya, Avusturya ve Finlandiya gibi ülkelerde atık depolama neredeyse hiç yapılmıyor. Bu ülkelerde yakma işlemi, geri kullanımın yanında önemli bir rol oynuyor.
Şehir atığı depolaması hâlâ Doğu ve Güney Avrupa'nın bazı bölgelerinde yaygın. On ülke şehir atıklarının en az yarısını depoluyor. Malta, Kıbrıs ve Yunanistan'da bu oran %80'in üzerinde; Hırvatistan, Romanya, Bulgaristan ve Slovakya'da %60'ın üzerinde; İspanya ve Portekiz'de ise %50'nin üzerinde.
Hazırlık aşamasındaki atık taşımacılığı yönetmeliği sadece plastik atıklarla sınırlı kalmayacak. OECD dışındaki ülkelere atık ihracatı, bu ülkelerin önceden onay vermesi ve işleyebileceklerinin kanıtlanması durumunda mümkün olacak. İhracatçılar, alıcıların atığı çevre dostu bir şekilde işlediklerini göstermek zorunda kalacak.
2020 yılında AB ülkeleri, AB dışındaki ülkelere 32,7 milyon ton atık ihraç etti; bu, dünya atık ticaretinin yaklaşık %16'sına karşılık geliyor. Bu miktar, yirmi yıl öncesine kıyasla %75 artış gösteriyor. Ayrıca AB üye devletleri her yıl kendi aralarında 67 milyon ton atık ticareti yapıyor.