Bu, Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) ile WUR-Wageningen'in son on yılın doğa politikası üzerine yaptıkları ortak bir çalışmadan ortaya çıkıyor.
2013 yılında Merkez Hükümet ve iller ‘Natuurpact’ adı verilen anlaşmayı yaptılar: Doğa politikasının Merkez Hükümetten illere devri. Bunun amacı biyolojik çeşitliliği artırmaktı. Tahminlere göre bu hedef 2027 sonunda tutturulamayacak. Bunun sebeplerinden biri yeni doğanın oluşturulmasının gönüllülük ve istek üzerine yapılmasıdır.
Doğa rehabilitasyonu için ekolojik sistemin yeniden kurulmasına daha fazla yatırım yapılması kararlaştırılmıştı. Ancak Ulusal Kırsal Alan Programı'nda (NPLG) politika birikimi doğa politikasının uygulanmasını zorlaştırdı ve hatta geciktirdi, diye araştırmacılar sonucuna varıyor.
Doğa rehabilitasyonu, iyi yönetim ve alanın genişletilmesinin yanı sıra, ekolojik sistemin onarımına daha fazla odaklanmayı gerektirir. Bu da birçok bölgede henüz geliştirilmesi gereken ortak bir gelecek vizyonu gerektirir.
Alan süreçleri yoluyla doğa hedeflerine ulaşmak, birçok çatışan çıkar bulunduğu için iller ve Merkez Hükümetten “yönetim taahhüdü ve siyasi cesaret” isteyecektir; çünkü aynı zamanda iklim, tarım ve su gibi diğer hedefler de sağlanmalıdır.
Natura 2000 hedeflerine ulaşmak için, örneğin daha yaygın veya doğa dostu tarım gibi, tarımsal işletme yöntemlerinde köklü değişiklikler gereklidir; bu önerilerden biridir.
Çiftçiler, kendilerinden ne beklendiği konusunda netlik ihtiyacı duymakla kalmayıp, ayrıca Merkez Hükümet veya illerden mali destek ve uyarlanmış düzenlemeler istemektedirler. Bu, özellikle doğa alanlarının yakınındaki tarımsal işletmeler için geçerlidir, diye PBL ve WUR araştırmacıları düşünüyor.