Şansölye Olaf Scholz (SPD) ve Tarım Bakanı Cem Özdemir (Yeşiller), devletin hayvan dostu daha büyük ahırların inşası ve domuz endüstrisindeki kafes tabanlarının değiştirilmesine katkıda bulunması gerektiğini düşünüyor. FDP ise bunu “piyasa koşullarına bırakmak” istiyor.
Olası bir vergi artışı, FDP bakanı Christian Lindner'in görev aldığı Maliye Bakanlığı'nın sorumluluğunda ve burada Almanya'daki siyasilerin yetkisi dahilinde. Ayrıca, tüm gıdalar için mi yoksa sadece et için mi daha yüksek bir vergi uygulanması gerektiği konusu tartışmalı.
Ancak, et veya süt ürünlerine yönelik amaçlı bir ek vergi, Özdemir’in BMEL bakanlığı kapsamında olabilir. Böyle bir ek vergi (“doğrudan çiftçilere geri dönüş”) özellikle tarım sektöründe hayvan dostu üretim yöntemlerine geçiş için tasarlanmış olur. Bu tür bir vergi uygulaması için önceden Brüksel’den onay alınması gerekiyor.
Bakan Özdemir'in en son teklifi, et ürünleri fiyatlarına uygulanacak bir "Hayvan Refahı Centi"ni (Tierwohlcent) içeriyor. Bu ek verginin ne kadar olacağı henüz net değil. Şimdiye kadar Özdemir sadece miktarın "politik olarak" belirlenmesi gerektiğini söyledi.
Borchert Gelecek Komisyonu (yaklaşık iki yıl önce) et başına 40 centlik bir ek vergi önerdi. Hayvancılığın dönüştürülme maliyetleri önümüzdeki on beş yıl içinde yıllık 3,6 milyar euroya kadar çıkabilir.
Süt sektöründe ve domuz yetiştiriciliğinde somut rakamların eksikliği eleştiriliyor. Fakat tarım kesiminden de destek var. Eğer hayvancılığı dönüştürmek ve Almanya’dan et yemeye devam etmek istiyorsak, bu seçeneği göz ardı edemeyiz. Hayvan refahı vergisi olmadan bu mümkün değil deniyor. Alman Çiftçiler Birliği de “hayvan refahı centi” uygulamasına destek verdi.
Özdemir planlarını uygulamaya kararlı görünüyor. Yakın zamanda CDU/CSU muhalefeti de belirli koşullar altında tartışmaya açık olabileceğini ima etti. Alman siyasetindeki tartışma, artık tarım dönüşümüne ulusal bir finansman olup olmayacağı sorusundan çok, finansmanın ne şekilde olacağı sorusuna doğru kayıyor.