Çin, Hindistan, Amerika Birleşik Devletleri ve Brezilya'nın (sırasıyla ikinci, üçüncü ve dördüncü olan ülkeler) toplamından daha fazla üretim yapıyor. Yine de Çin henüz kendi kendine yeterli değil. 2025 yılında ülke yaklaşık 185 milyar avro değerinde gıda ve tarım ürünü ithal ederken, yaklaşık 90 milyar avro değerinde ihracat yaptı. Ülke, ihraç ettiğinden çok daha fazla gıda ve tarım ürünü ithal ediyor.
Bağımlılık
Özellikle soya fasulyesi (yem) bu bağımlılığı net şekilde gösteriyor. Çin geçen yıl 112 milyon tona yakın soya ithal etti ve bunun değeri 50 milyar doları aştı. Ayrıca et, tahıllar, bitkisel yağ, meyve, kuruyemiş ve süt ürünleri de geniş çapta ithal ediliyor. Brezilya bu alanda önemli bir tedarikçi konumuna gelmiş durumda.
Pekin, yabancı gıda üreticilerine olan bağımlılığı azaltmaya çalışıyor. Sadece daha fazla yerli üretim yapmakla kalmayıp, aynı zamanda ithalatı daha fazla ülkeye yaymayı hedefliyor. Çin özellikle Amerika Birleşik Devletleri'ne olan bağımlılığı azaltmak istiyor ve bu yüzden alternatif tedarikçileri aktif olarak arıyor.
Promotion
Modernizasyon
Kendi ülkesinde daha fazla üretim yapmak kolay değil. Tarıma uygun mevcut arazi miktarı sınırlı ve su kıtlığı da ciddi bir sorun teşkil ediyor. Çin, bu nedenle daha iyi tohumlar, modern makineler, daha verimli sulama yöntemleri ve yeni tarım teknikleri kullanarak aynı arazi miktarından daha fazla gıda üretmeye çalışıyor.
Gıda Fiyatları
Aynı zamanda uluslararası gıda piyasasında riskler artıyor. FAO, yıl sonuna doğru gıda fiyatlarının yeniden yükselebileceği uyarısında bulunuyor. Yüksek petrol ve doğalgaz fiyatları, pahalı gübreler ve dizel tedarikindeki aksaklıklar, çiftçiler, nakliyeciler, gıda işleyiciler ve diğer işletmelerin maliyetlerini yükseltiyor.
Üstelik El Niño da cabası. Değişen yağış desenleri, farklı önemli tarım bölgelerindeki hasatları olumsuz etkileyebilir. Hindistan'da geciken muson yağmurları pirinç üretimi konusunda endişelere yol açıyor. Avustralya ise yakıt ve gübre maliyetlerindeki artış nedeniyle kış hasadında yüzde 21 oranında bir düşüş bekliyor.
Jeopolitik
Çin açısından bu durum, büyük ölçekli yerel tarım üretiminin uluslararası gelişmelere karşı tam bir koruma sağlamadığı anlamına geliyor. Ülke, önemli miktarda gıda ve tarım hammaddesi için dünya pazarına bağımlılığını sürdürüyor; oysa ki bu piyasada jeopolitik çatışmalar, artan üretim maliyetleri ve olumsuz hava koşulları belirsizliği artırıyor.