İspanya'da ekonomik faaliyetler, örneğin restoranlar, perakende, havayolu ve turizm gibi sektörler nispeten tamamen durma noktasına gelirken, tarım sektörü de neredeyse işleyemez hale geldi.
İspanya haftalarca neredeyse tam karantina altında kaldı ve şimdi sıkı kısıtlayıcı tedbirleri yavaş yavaş gevşetiyor. Sadece gerekli işleri yürütenler – bunlar arasında çiftçiler de var – son haftalarda evleri ile iş yerleri arasında serbestçe seyahat edebildi. İspanya, Avrupa Birliği'nin en büyük sebze ve meyve ihracatçılarından biridir.
Ülke, işsiz İspanyollara meyve toplayıcısı olarak kırsal alanlara gittiklerinde işsizlik maaşlarını koruma imkanı verdi. Küçük Çiftçiler Birliği genel sekreteri Lorenzo Ramos, "Aksi takdirde evde oturacak pek çok kişi için bu bir fırsat" dedi. "Kırsal alan böylece bir sığınak haline gelebilir" diye ekledi. Çilek, yaban mersini, portakal ve üzümden erik, domates ve kabaklara kadar tüm ürünleri toplamak için yurtdışından gelen göçmenlere (çoğunlukla Faslılar) da ihtiyaç duyuluyor.
Süpermarketlerden, İspanyol ürünlerini teşhir raflarında 'göze çarpan yerlere koymaları' ve bu gıda ürünlerini tanıtmaları istendi. Bakanlığa göre ayrıca gıda dağıtımını yapan şirketlerden “mevsimlik ve bölgesel ürünleri” desteklemeleri talep edildi.
Korona krizi, böylece İspanya'nın güneyindeki Endülüs bölgesinde tarım sektörünün eksikliklerinden birini yeniden ortaya çıkardı. Daha önce İspanyol çiftçiler haksız fiyatlandırmaya karşı protesto etmişti, ancak karantina sürecinde yerel tarımın kendi yiyecek tedariki açısından hayati önem taşıdığı bir kez daha ortaya çıktı; bunu İspanyol haber sitesi elsaltodiario.com geçtiğimiz hafta sonu yayınladığı güncel Endülüs tarım modeliyle ilgili “acı durumu” anlatan makalesinde belirtti.
Endülüs'teki tarım çiftçilerine göre, kooperatifler, vadeli ticaret, hammadde tedarikçileri, tarım-gıda şirketleri ve süpermarket zincirleri arasında teslimat sözleşmelerinde haksız fiyatlandırma söz konusu. Üstelik dünya çapındaki ticarette, farklı kalite standartlarına sahip ülkelerden gelen meyve ve gıdalarla rekabet edemiyorlar.
Korona krizi, Endülüs ekonomisinin yüzde 6,5'ini oluşturan bu sektörde ağır bir iz bıraktı. İspanya’da karantina döneminde sebze tüketimi yüzde 44 artarken, sebze üreticileri için sebze fiyatları tam yüzde 77 oranında ciddi şekilde düştü.
Sektördeki kuruluşlar, kâr odaklı aracılarının satış modellerini eleştiriyor. Endülüs'teki Çiftçiler ve Hayvan Yetiştiricileri Birliği COAG, yerel medyada sebzelerdeki aşırı fiyat düşüşünü kınadı ve fiyatların düşmesini utanç verici olarak nitelendirdi. Bu durum, gıda zinciri konusunda yetkin denetleyici kurumların eksikliğinin ne kadar büyük olduğunu bir kez daha gösteriyor.
İspanyol tarım sektörü, özellikle ülkenin geleneksel orta ve güney bölgelerinde, büyük ölçüde on binlerce “küçük” aile çiftliği tarafından şekilleniyor. Ayrıca, İspanya’da birçok tarım politikası, strateji, ürün geliştirme ve kalite kontrolü ülke genelinde değil, çoğunlukla yerel ve bölgesel kurumlara ait yetki ve bütçelerle yönetiliyor. Bu kurumların çoğu mevcut durumu korumaktan yanadır.

