Son yirmi yılda, dünya çapında sığır eti üretimi hafifçe azaldı ve domuz eti üretimi ise önemli ölçüde geriledi, ancak kümes hayvanları tüketimi iki kattan fazla arttı. Üç Avustralyalı üniversitenin yaptığı araştırmaya göre, zengin batı ülkelerinde maksimum et tüketimine belki de ulaşıldı, ancak yükselen ekonomilerde tüketim artmaya devam ediyor.
2000 ile 2019 yılları arasında dünya genelinde et tüketiminde büyük değişiklikler yaşandı. Araştırmaya göre, sığır eti tüketimi 2000-2019 arasında %3,9 azalarak %22,8'den %18,9'a geriledi.
Kişi başına domuz eti tüketimi Çin'de hafifçe artarken, Vietnam'da önemli ölçüde yükseldi. Toplamda 19 ülkede kişi başına domuz eti tüketiminde artış görülürken, 7 ülkede tüketim azaldı.
Şu anda kümes hayvanları dünya çapında en popüler et türü konumunda (%10'dan %15'e yükseldi), ardından domuz eti, sığır eti ve koyun-keçi eti gelmektedir. İncelenen çoğu ülkede (35 ülkenin 26'sında) et tüketimi önemli ölçüde arttı; en büyük artışlar Rusya, Vietnam ve Peru'da görüldü. Çalışmada, 13 ülkede kişi başına kümes hayvanları tüketiminin iki kattan fazla arttığı tespit edildi.
Toplam et tüketimindeki domuz eti payı son yirmi yılda azaldı. Vietnam ve Çin'de domuz eti o zamanlar et tüketiminin üçte ikisini oluşturuyordu, ancak şimdi bu oran yarıya düştü. Avustralyalı araştırmada Afrika domuz vebası hastalığı neden olarak belirtilmese de, arzın azalmasının bu düşüşün sebebi olduğu muhtemeldir.
Bazı ülkelerde belirli et türlerinin tüketiminde zirveye ulaşılmış gibi görünüyor; Yeni Zelanda, Kanada ve İsviçre bu noktaya ulaşan üç ülke. Kümes hayvanları tüketimi çoğu ülkede zaman içinde artarken, sığır eti ile koyun/lam eti tüketimi birçok ülkede azaldı.
Altı ülkede toplam et tüketiminde genel bir azalma gözlemlendi. En belirgin düşüşler Yeni Zelanda ve İsviçre'de görüldü. Domuz eti tüketiminde azalma trendi gösteren ülkelerde değişim küçük kaldı; Kanada ise bu konuda bir istisna oluşturdu; 2000 yılında kişi başı 22,6 kg olan tüketim 2019'da 16,3 kg'a geriledi.
Araştırmada ayrıca, et tüketimindeki artışın özellikle büyüyen ekonomilere sahip ülkelerde görüldüğü, ancak bunun sınırsız olmadığı ortaya kondu. Zengin ülkelerde tüketiciler farklı davranıyor. Kişi başına düşen GSYİH'nın yaklaşık 40.000 dolar olduğu noktada bir dönüm noktası var; bunun ötesinde ekonomik refah artışı et tüketimini yükseltmiyor.
Araştırmacılar, kişi başına düşen gayri safi yurtiçi hasılayı (GSYİH) kişi başı et tüketimi ile ilişkilendirmeye çalıştıklarında bunun kanıtını bulduklarını söylediler. Yükselen ekonomilerde artan tüketim ile artan refah arasında doğrudan bir bağlantı buldular, ancak yüksek gelirli ülkelerde böyle bir bağlantı olmadı.