Het Oekraiense ministerie van Landbouw heeft de verwachte exportcijfers voor maïs en tarwe verder naar beneden bijgesteld. De voorgenomen transporten over land via Polen en Litouwen komen door hoge extra kosten en gebrekkige infrastructuur amper van de grond.
Oekraïense boeren hebben aan de westgrens grote moeite om hun maïs-, tarwe- en zonnebloemolie te exporteren met treinwagons, vrachtwagens en riviertransport. Er komt niet veel uit via Polen, Roemenië, Slowakije en Hongarije op de internationale markten terecht, volgens een nieuw rapport dat woensdag werd vrijgegeven.
Slechts kleine hoeveelheden maïs en zonnebloemolie, maar vrijwel geen tarwe-export gaat de grenzen over, terwijl het Russische leger het gebruik van de Oekraiense zuidelijke zeehavens blijft blokkeren. Het Oekraïense Ministerie van Landbouw voorspelt nu dat het land dit seizoen slechts 17 miljoen ton maïs zal kunnen exporteren, bijna de helft minder dan onder normale omstandigheden.
Oekraïne zegt dat het in maart een paar honderdduizend ton maïs het land uit heeft kunnen verschepen en verwacht dat de export in april iets meer dan 500.000 ton zal bedragen, maar die voorspellingen liggen ver onder het normale niveau, toen Panamax-schepen tot begin dit jaar vrij konden aanmeren in de haven van Odessa.
Het Oekraïense Ministerie van Landbouw zegt dat het oorspronkelijk verwachtte 9,6 miljoen ton tarwe te exporteren in de eerste helft van dit jaar, maar dat is nu teruggebracht tot 2,3 miljoen ton, dat vrijwel geheel al was verscheept voordat de Russische invasie op 24 februari begon.
De tarwe-export daalde in maart tot bijna nul en het ministerie voorspelt dat dat de komende drie maanden op bijna nul zal blijven staan. De vooroorlogse voorspelling was voor dit seizoen 25,3 miljoen ton.
Het nieuwe rapport bevestigt dat er sinds het begin van de oorlog heel weinig graan uit Oekraïne is vervoerd. Vorige week waren er al berichten over ‘vastzittend’ transport van graanvervoer op Poolse trein-overslagstations. Het transport van graan en zonnebloemolie via Roemenië en Polen brengt bovendien zeer hoge transportkosten met zich, mede vanwege een gebrek aan infrastructuur.