Το αποτέλεσμα παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με πρόσφατες εκλογές στην Ολλανδία, τη Γαλλία και την ανατολική Γερμανία, όπου ακροδεξιά κόμματα κατά της μετανάστευσης ανέδειξαν το μεγαλύτερο ποσοστό.
Το φιλορωσικό κόμμα FPÖ διπλασίασε την εκλογική του υποστήριξη στο 29 τοις εκατό (σε σύγκριση με πριν πέντε χρόνια), ενώ το ÖVP έχασε ένα τέταρτο της υποστήριξής του, φτάνοντας το 26,3 τοις εκατό. Στις αγροτικές περιοχές, το ÖVP παραμένει κατά ένα ποσοστιαίο σημείο μεγαλύτερο από το αντι-ΕΕ κόμμα του Χέρμπερτ Κικλ.
Το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα της αντιπολίτευσης SPÖ δεν ξεπέρασε το 20 τοις εκατό, ενώ η υποστήριξη για τους Πράσινους μειώθηκε σχεδόν στο ήμισυ, στο 8 τοις εκατό, ενώ το φιλελεύθερο κόμμα NEOS έμεινε περίπου στο 10 τοις εκατό.
Ο συντηρητικός ομοσπονδιακός καγκελάριος Καρλ Νεχάμερ (ÖVP) κάλεσε τον πρόεδρο φον ντερ Μπέλεν (Πράσινοι) να δώσει τώρα την εντολή στην ακροδεξιά Κόμμα Ελευθερίας να σχηματίσει συνασπισμό. Όλα τα αυστριακά κόμματα έχουν δηλώσει ότι δεν επιθυμούν σε καμία περίπτωση ο αμφιλεγόμενος ηγέτης Κικλ να γίνει καγκελάριος.
Αν αυτή η απόρριψη αφορά μόνο το πρόσωπο του Κικλ ή ολόκληρο το FPÖ, μένει να φανεί. Κάποιοι ηγέτες του ÖVP άφησαν να εννοηθεί ότι ένας συνασπισμός υπό διαφορετικό ηγέτη του FPÖ μπορεί να είναι εφικτός. Σε αυτή την περίπτωση προκύπτει σύγκριση με την κατάσταση στην Ολλανδία, όπου το μεγαλύτερο κόμμα μπόρεσε να σχηματίσει κυβέρνηση, αλλά ο αμφιλεγόμενος ηγέτης Γκερτ Βίλντερς δεν έγινε πρωθυπουργός.
Καθώς αργότερα αυτόν τον μήνα και τον επόμενο θα διεξαχθούν περιφερειακές εκλογές σε δύο αυστριακές επαρχίες όπου κυβερνά συμμαχία ÖVP, κάποιοι μέσα στο κόμμα είναι απρόθυμοι να απορρίψουν γρήγορα το FPÖ, φοβούμενοι περαιτέρω απώλειες. Θεωρητικά είναι επίσης πιθανό το FPÖ να σχηματίσει την μεγαλύτερη κοινοβουλευτική ομάδα, αλλά μετά από αποτυχημένη προσπάθεια σχηματισμού κυβέρνησης να υπάρξει τελικά τρικομματικός συνασπισμός ÖVP και SPÖ μαζί με τους μικρότερους φιλελεύθερους ή τους Πράσινους.
Για τον αυστριακό αγροτικό τομέα είναι αναμενόμενο ότι με αυτή τη «στροφή προς τα δεξιά» θα αναπτυχθεί οπωσδήποτε μια πιο σθεναρή αντιευρωπαϊκή πολιτική. Όπως και στην Ολλανδία, θα προκύπτει το ερώτημα σε ποιο βαθμό η Αυστρία μπορεί να αποφύγει τις λεπτομερείς κατευθυντήριες γραμμές της ευρωπαϊκής γεωργικής και κλιματικής πολιτικής. Συνήθως ο προβληματισμός δεν είναι τόσο έντονος και συνήθως προηγούνται χρόνια διαδικασιών.