Αρχικά, η ουκρανική πολιτική σχεδίαζε να μειώσει αυτή την εισαγωγή μόνο το έτος 2040, αλλά αυτή η μακροχρόνια αναβολή ακυρώθηκε από το δικαστήριο στη Βιέννη. Τώρα συζητείται η μείωση το 2027.
Παρά τις γεωπολιτικές εντάσεις, η παροχή ρωσικού αερίου προς την Ευρώπη, ειδικά σε χώρες όπως η Αυστρία, παραμένει σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητη. Ωστόσο, οι πρόσφατες εξελίξεις στο πεδίο της μάχης και ο αγώνας για τον έλεγχο κρίσιμων υποδομών αερίου έχουν εντείνει τη συζήτηση για την ενεργειακή ασφάλεια στην Ευρώπη.
Την περασμένη εβδομάδα ο ουκρανικός στρατός έκανε ένα σημαντικό βήμα καταλαμβάνοντας έναν ρωσικό σταθμό διανομής αερίου στην περιοχή Κουρσκ. Αυτός ο σταθμός βρίσκεται στον τελευταίο και μοναδικό προς το παρόν ενεργό ρωσικό αγωγό φυσικού αερίου που μεταφέρει αέριο μέσω ουκρανικού εδάφους στη Δυτική Ευρώπη.
Επί του παρόντος, ο σταθμός διανομής στο Σούντζια είναι το μοναδικό σημείο από όπου το ρωσικό αέριο εισέρχεται στην Ουκρανία για μεταφορά σε ευρωπαίους πελάτες. Αυτή η επιχείρηση αποτελεί σημαντική στροφή στον πόλεμο και έχει αυξήσει τις ανησυχίες για την παροχή αερίου σε χώρες όπως η Αυστρία και η Ουγγαρία, οι οποίες σχεδόν εξ ολοκλήρου εξαρτώνται ενεργειακά από τη Ρωσία.
Παρόλο που η κατάσταση παραμένει έντονη, φέρεται ότι η Ουκρανία και η Ρωσία κατέληξαν σε άτυπη συμφωνία για τη διατήρηση της λειτουργίας του σταθμού διανομής, παρά τις εχθροπραξίες. Αυτή η απόφαση φαίνεται να καθοδηγείται από την αμοιβαία εξάρτηση στην εξαγωγή και τα έσοδα από το αέριο, αλλά τονίζει και την ευπάθεια της ευρωπαϊκής ενεργειακής τροφοδοσίας.
Για την Αυστρία, η οποία το 2022 προμηθευόταν ακόμη το 80% του αερίου της από τη Ρωσία, η μείωση αυτής της εξάρτησης αποτελεί τεράστια πρόκληση. Η αυστριακή κυβέρνηση, υπό την ηγεσία μιας (παραίτησης) συμμαχίας Περπλ–Πράσινων, έχει σαφώς δεσμευτεί ότι η χώρα πρέπει να σταματήσει το συντομότερο δυνατό τις εισαγωγές ρωσικού αερίου. Αναλυτές επισημαίνουν ότι αυτό συνεπάγεται σημαντικούς κινδύνους, όπως η ανάγκη επιταχυνόμενης μετάβασης στην παραγωγή βιώσιμης ηλιακής και αιολικής ενέργειας.