Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Thünen στο Braunschweig, μέχρι το 2030 αυτό αντιστοιχεί σε μια ημερήσια μείωση άνω των εκατό εκταρίων. Αυτό είναι διπλάσιο από ό,τι τα τελευταία δέκα χρόνια, όταν η απώλεια έκτασης ήταν 50 εκτάρια ετησίως.
Αυτή η υπολογιζόμενη απώλεια βασίζεται στον τρέχοντα πολιτικό σχεδιασμό. Κατά τους επιστήμονες, μέχρι το 2030 θα χρειαστούν περισσότερα από 200.000 εκτάρια για νέες κατασκευές και δρόμους. Επιπλέον, η προγραμματισμένη επέκταση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ειδικά της φωτοβολταϊκής ηλιακής ενέργειας σε ανοικτούς χώρους, θα απαιτήσει πάνω από 100.000 εκτάρια ανοικτού χώρου έως το 2030.
Την ίδια στιγμή, όλο και μεγαλύτερες περιοχές απαιτούνται για σχεδόν φυσικά οικοσυστήματα και δεξαμενές άνθρακα για την προστασία της βιοποικιλότητας και του κλίματος. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τέτοιες κοινωνικές απαιτήσεις συνεπάγονται αλλαγές στη χρήση γης, όπως αναδασώσεις, δασικές φυτεύσεις και υγροποίηση πεδινών ελών, που συνολικά θα καλύπτουν περισσότερα από 500.000 εκτάρια.
Οι συγγραφείς της νέας μελέτης του Ινστιτούτου Thünen αναμένουν ότι το τελικό αποτέλεσμα θα είναι η απώλεια άνω των 300.000 εκταρίων αγροτικής γης. Πιστεύουν ότι η πολλαπλή χρήση επιφανειών και περιοχών μπορεί να μειώσει εν μέρει τη ζήτηση για χώρο. Παραδείγματα που αναφέρουν είναι πάρκα με ηλιακούς συλλέκτες στις οροφές χώρων στάθμευσης και στις λωρίδες πρασίνου των αυτοκινητοδρόμων, καθώς και η γεωργική χρήση των υγροποιημένων εκτάσεων ελώδους ερήμου.