Η Ιρλανδία εξακολουθεί να βρίσκεται σε μεγάλη αβεβαιότητα όσον αφορά το αγροτικό της τομέα και το εγγύς μέλλον του. Φαίνεται ότι η χώρα σύντομα θα αποκτήσει επιτέλους μια νέα συνασπιστική κυβέρνηση, ώστε να καταβληθούν οι επιδοτήσεις λόγω κορονοϊού.
Η καταβολή αυτών των επιδοτήσεων έως τώρα γίνεται σταδιακά, καθώς για τους νέους προσωρινούς έκτακτους νόμους απαιτείται κυβέρνηση. Τα τρία ιρλανδικά κόμματα Fianna Fáil, Fine Gael και οι Πράσινοι, μετά από τέσσερις μήνες διαπραγματεύσεων, κατέληξαν σε συμφωνία τη Δευτέρα. Αυτή η συμφωνία πρέπει να εγκριθεί από τα μέλη και των τριών κομμάτων μέσα στις επόμενες δέκα ημέρες.
Με τη συμφωνία συνασπισμού, σπάει τουλάχιστον μια πολιτική αδιέξοδος. Οι αριστεροί εθνικιστές του Sinn Féin, που βρίσκονταν στην εξουσία για πολλά χρόνια, σημείωσαν αναπάντεχα μεγάλη εκλογική νίκη τον Φεβρουάριο. Ωστόσο, το Sinn Féin αποκλείεται τώρα, καθώς το κεντροδεξιό Fianna Fáil δεν επιθυμούσε να κυβερνήσει ξανά μαζί τους. Έτσι, το FF συνεργάστηκε με το άλλο μικρό κεντροδεξιό κόμμα Fine Gael και με τους Πράσινους για ένα συνασπισμό τριών κομμάτων.
Οι επερχόμενες αναμετρήσεις μεταξύ των μελών των κομμάτων την επόμενη εβδομάδα είναι ιδιαίτερα αγωνιώδεις λόγω της συμμετοχής των Πράσινων. Σύμφωνα με τους κανονισμούς του κόμματος, πρέπει να συμφωνήσει τα δύο τρίτα των μελών, ένα υψηλότερο όριο από τα άλλα δύο κόμματα. Αυτό ενδέχεται να είναι δύσκολο για τους Πράσινους, καθώς η ηγεσία του κόμματος, σύμφωνα με μερικούς επικριτές, έχει εισαγάγει «πολύ λίγη πράσινη πολιτική». Παρ’ όλα αυτά, έχουν επιτύχει αποτελέσματα σε πολλά από τα άλλα βασικά τους σημεία.
Ο νυν ιρλανδός υπουργός Γεωργίας Michael Creed (Fianna Fail) πιστεύει ότι τα δύο κεντρώα κόμματα έχουν κάνει πολλές παραχωρήσεις στους Πράσινους, αλλά υπερασπίστηκε τη νέα πορεία προς τη βιώσιμη ανάπτυξη του αγροτικού τομέα, τη μείωση της ρύπανσης αέρα και εδάφους και τη βελτίωση της βιοποικιλότητας. Ο Creed τόνισε στους αγροτικούς υποστηρικτές του ότι η ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία είναι το μέλλον.
Δεν είναι μόνο ο αγροτικός τομέας της Ιρλανδίας που παραμένει αβέβαιος για το πότε και πώς θα εφαρμοστεί η ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία, και αν αυτή θα επιφέρει περικοπές στην τρέχουσα Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ). Είναι πιθανό ότι αυτό το ζήτημα θα αποτελέσει αντικείμενο διαφωνιών για πολλά χρόνια, όχι μόνο στην Ιρλανδία αλλά και σε ολόκληρη την ΕΕ.
Ο υπουργός Creed δήλωσε πως οι προτάσεις για λιγότερα φυτοφάρμακα και λιπάσματα και περισσότερη βιολογική παραγωγή, όπως προβλέπει η Πράσινη Συμφωνία, κερδίζουν έδαφος και βρίσκουν ανταπόκριση σε μεγάλο μέρος του κοινού. «Και αν νομίζουμε ότι μπορούμε να αλλάξουμε τη στάση του καταναλωτή και να συνεχίσουμε να πουλάμε το προϊόν μας σε μια αγορά ανώτερης ποιότητας, απλά κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας», λέει. Οι αγρότες που θέλουν να καλλιεργούν όπως ο πατέρας τους είναι καταδικασμένοι, επειδή ο τομέας πρέπει να ανταποκριθεί στην εμπιστοσύνη των καταναλωτών, αναφέρει ο Creed σε συνέντευξή του στο Irish Examiner.
Ο ιρλανδικός αγροτικός τομέας παρακολουθεί επίσης ανήσυχος τις τωρινές δυσκολίες στις βρετανο-ευρωπαϊκές συζητήσεις για μια εμπορική συμφωνία, καθώς οι Βρετανοί επιμένουν ότι μέχρι το τέλος του έτους θα αποχωρήσουν από την ΕΕ λόγω του Brexit. Πρέπει ακόμη να βρεθεί λύση για τη «μη-σύνορο» μεταξύ της Ιρλανδικής Δημοκρατίας και της βρετανικής Βόρειας Ιρλανδίας. Η Ιρλανδία θα πρέπει να συνεχίσει να τηρεί αυστηρούς κανόνες της ΕΕ για την ποιότητα τροφίμων (κρέας, ψάρι, γαλακτοκομικά κ.ά.), ενώ οι Βρετανοί σύντομα θα μπορούν σχεδόν ανεμπόδιστα να «λαθραία» στέλνουν προς την Ιρλανδία τα «κατώτερα» προϊόντα τους.
Η ένταξη το 1973 στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η ευρωπαϊκή γεωργική πολιτική οδήγησαν κυρίως στις γόνιμες ανατολικές και νότιες περιοχές της Ιρλανδίας σε εξειδίκευση και ένταση. Η γεωργία, η γαλακτοπαραγωγή και η κτηνοτροφία έχουν γίνει βασικά εξαγώγιμα προϊόντα για την ιρλανδική οικονομία.
Η εξαγωγή κρέατος και η παραγωγή γάλακτος αποτελούν σημαντική πηγή εισοδήματος. Στη χώρα καλλιεργούνται επίσης μεγάλες ποσότητες κριθαριού, σιταριού, πατατών και ζαχαρότευτλων. Οι περισσότερες γεωργικές εκμεταλλεύσεις είναι μικρές, ενώ οι μεγαλύτερες επικεντρώνονται κυρίως στην παραγωγή σφαγίων. Ο τομέας συνεισφέρει κατά 1,2% στο Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν της ιρλανδικής οικονομίας. Πέντε τοις εκατό του πληθυσμού εργάζεται στον τομέα.