Οι ερευνητές σημειώνουν ότι οι εργάτες συχνά πληρώνονται πολύ λιγότερο. Παρόλο που ο κατώτατος μισθός είναι υποχρεωτικός, πολλοί τελικά λαμβάνουν λιγότερα χρήματα, για παράδειγμα επειδή τα διαλείμματα δεν υπολογίζονται ή οι υπερωρίες δεν πληρώνονται. Υπάρχουν επίσης αναφορές για ασαφείς αναλυτικές μισθοδοσίες και παρακρατήσεις χωρίς εξήγηση.
Η νέα γερμανική κυβέρνηση συνασπισμού CDU/CSU και SPD που βρίσκεται σε προετοιμασία σκοπεύει να αυξήσει τον κατώτατο μισθό στα 15 ευρώ την ώρα. Η γεωργική ένωση DBV έχει ήδη ζητήσει εξαίρεση για τη γεωργία και την κηπουρική.
Επιπλέον, από τη μελέτη προκύπτει ότι η στέγαση των εργατών είναι συχνά κακή. Οι εργάτες κατοικούν συνήθως στον χώρο της γεωργικής επιχείρησης, σε στενούς και βρώμικους χώρους. Υπάρχει συχνά έλλειψη ιδιωτικότητας, υγιεινής και θέρμανσης. Τα έξοδα για αυτή τη στέγαση συνήθως αφαιρούνται αυτόματα από τον μισθό.
Η πίεση στην εργασία είναι επίσης μεγάλη. Οι εργάσιμες ημέρες είναι μακρές, μερικές φορές πάνω από δέκα ώρες, και υπάρχει μικρή προστασία από τη ζέστη ή τη βροχή. Οι καταγγελίες για σωματικό πόνο ή εξάντληση συχνά αγνοούνται. Πολλοί εργάτες φοβούνται να εκφράσουν κριτική από φόβο απώλειας της εργασίας τους.
Σύμφωνα με το συνδικάτο IG BAU, τα τελευταία χρόνια δεν αλλάζει σχεδόν τίποτα. Τα προβλήματα είναι γνωστά, αλλά οι μηχανισμοί ελέγχου είναι ανεπαρκείς. Η κυβέρνηση ελέγχει μόνο ένα μικρό μέρος των επιχειρήσεων και οι κυρώσεις συχνά δεν επιβάλλονται, ακόμα και σε προφανείς παραβάσεις.
Οι ερευνητές καλούν για καλύτερη προστασία των εποχικών εργατών. Ζητούν αυστηρότερους ελέγχους, δυνατότητες ανώνυμης καταγγελίας και καλύτερη ενημέρωση των εργατών στη δική τους γλώσσα. Επιπλέον, οι αγροτικοί εργοδότες θα πρέπει να καθίστανται υπεύθυνοι για παρατυπίες στις επιχειρήσεις τους.
Η μελέτη δείχνει ότι το πρόβλημα είναι δομικό. Ιδιαίτερα σε κλάδους όπως η καλλιέργεια σπαραγγιών, όπου απαιτείται πολύ χειρωνακτική εργασία, οι παραβάσεις είναι διαδεδομένες. Λόγω της εποχικότητας της εργασίας, οι εργοδότες μπορούν κάθε χρόνο να προσλάβουν νέους εργάτες χωρίς να αναλαμβάνουν την ευθύνη για την ευημερία τους.
Τελικά, ρόλο παίζουν και οι καταναλωτές και τα σούπερ μάρκετ. Η πίεση για παροχή φθηνού φαγητού οδηγεί τους αγρότες κυρίως στο να εξοικονομούν από το κόστος εργασίας. Μέχρι να τεθούν οι δίκαιες συνθήκες εργασίας ως προτεραιότητα στην αλυσίδα τροφίμων, οι αλλαγές θα παραμείνουν περιορισμένες, προειδοποιούν οι ερευνητές.