Στην Ευρώπη επίσης εργάζονται σε νέους κανόνες για τα μικρά πακέτα.
Το μέτρο στις ΗΠΑ ακολουθεί την κατάργηση του καθεστώτος εξαιρέσεων που επί χρόνια επέτρεπε στα μικρά πακέτα να εισέρχονται στη χώρα χωρίς φόρο εισαγωγής. Έτσι, οι Αμερικανοί καταναλωτές μπορούσαν να αγοράζουν φτηνά από ξένες διαδικτυακές αγορές.
Στην πράξη, ο νέος κανονισμός σημαίνει ότι οι μικρές αποστολές θα αντιμετωπίζονται από εδώ και στο εξής με τον ίδιο τρόπο όπως και οι μεγαλύτερες εισαγωγές. Αυτό ισχύει επίσης για τις «ατομικές» αποστολές. Τόσο οι εμπορικές υπηρεσίες δεμάτων όσο και οι ταχυδρομικές εταιρείες πρέπει από τώρα και στο εξής να καταβάλουν δασμούς εισαγωγής και διοικητικά έξοδα κατά την άφιξη στις ΗΠΑ. Αυτό προκαλεί καθυστερήσεις, υψηλότερες τιμές και αβεβαιότητα σχετικά με την τελική παράδοση.
Το αποτέλεσμα είναι ότι πλέον δεκάδες χώρες δεν δέχονται καθόλου πακέτα με προορισμό τις ΗΠΑ. Οι ταχυδρομικές εταιρείες δεν θέλουν να επιβαρύνουν τους πελάτες τους με ασαφείς τιμολογήσεις ή με τον κίνδυνο να κρατηθούν τα πακέτα στις ΗΠΑ.
Το αμερικανικό ταχυδρομείο δικαιολογεί τους νέους φόρους με το επιχείρημα ότι οι αποστολές από το εξωτερικό δεν συνεισέφεραν επί χρόνια στα τέλη ανά βάρος ή στα διοικητικά έξοδα που ισχύουν για τους εγχώριους αποστολείς και τις εταιρείες ταχυδρομικών παραγγελιών.
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση επίσης υπάρχουν σχέδια για φόρο κατά την είσοδο μικρών δεμάτων. Η Ευρώπη εξετάζει την επιβολή ενιαίου τέλους δύο ευρώ σε όλα τα εισαγόμενα πακέτα, ανεξαρτήτως βάρους ή αξίας. Με αυτό θέλει η ΕΕ να απλοποιήσει τη διοικητική διαδικασία και ταυτόχρονα να αποτρέψει τις μαζικές φθηνές παραγγελίες από χώρες εκτός Ένωσης.
Επιπλέον, η Ευρώπη επιδιώκει να αυξηθεί ο έλεγχος από τις Τελωνειακές Υπηρεσίες στα εισαγόμενα προϊόντα από χώρες εκτός ΕΕ για τη συμμόρφωσή τους με όλες τις απαιτήσεις της Ένωσης. Αυτό αφορά κυρίως απαιτήσεις σχετικά με τις χρησιμοποιημένες πρώτες ύλες, το περιβάλλον και την ασφάλεια. Σήμερα αυτό γίνεται σχεδόν καθόλου.
Η διαφορά μεταξύ του αμερικανικού μέτρου και των ευρωπαϊκών σχεδίων είναι σαφής. Στις ΗΠΑ πρόκειται για φόρο εισαγωγής που προστίθεται στην αξία και το βάρος του πακέτου, και διαφέρει σημαντικά ανάλογα με το πακέτο και τον τρόπο αποστολής. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αντίθετα, επιλέγει ένα σταθερό τέλος δύο ευρώ ανά πακέτο, κάνοντας έτσι το επιπλέον κόστος προβλέψιμο και περιορισμένο.
Η νέα πολιτική προκαλεί διεθνείς εντάσεις. Οι χώρες εξαγωγής φοβούνται ότι τα προϊόντα τους θα δυσκολευτούν να μπουν στις αμερικανικές και ευρωπαϊκές αγορές. Για τους μεμονωμένους καταναλωτές μπορεί να σημαίνει ότι οι διαδικτυακές αγορές γίνονται όλο και λιγότερο ελκυστικές.