Στα λεγόμενα «κέντρα επανεισδοχής» θα πρέπει να φιλοξενούνται μετανάστες κατά την επεξεργασία του αιτήματός τους για άσυλο, ή εκεί όπου μπορούν να επαναπροωθηθούν απορριφθέντες αιτούντες άσυλο από χώρες της ΕΕ. Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Μελόνι ξεκίνησε πριν από μερικούς μήνες μια τέτοια πρωτοβουλία στην Αλβανία, αλλά αυτή ανατράπηκε από τους Ιταλούς δικαστές.
Ο Κρίστερσον και ο Νεχάμερ υποστήριξαν ότι μόλις το είκοσι τοις εκατό των απορριφθέντων μεταναστών εγκαταλείπει πραγματικά την ΕΕ. Σύμφωνα με τον Κρίστερσον, απαιτούνται νέες στρατηγικές για την εφαρμογή των υφιστάμενων κανόνων και τη διασφάλιση της ακεραιότητας της μεταναστευτικής πολιτικής. Ο Νεχάμερ πρόσθεσε ότι χωρίς κοινή δράση η αξιοπιστία της ΕΕ τίθεται σε κίνδυνο.
Το σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία κέντρων υποδοχής σε ασφαλείς τρίτες χώρες, όπως η Αλβανία ή η Σερβία, όπου οι μετανάστες μπορούν να παραμείνουν μέχρι να επιλυθεί η κατάστασή τους. Αυτές οι χώρες θα λαμβάνουν ως αντάλλαγμα οικονομική ή πολιτική στήριξη από την ΕΕ. Η πρωτοβουλία στοχεύει όχι μόνο στην αύξηση της αποδοτικότητας των απελάσεων, αλλά και στην αποθάρρυνση της παράνομης μετανάστευσης, σύμφωνα με τον Κρίστερσον.
Η πολιτική πίεση για την αντιμετώπιση της μετανάστευσης είναι έντονη. Δεξιά κόμματα σε πολλές χώρες της ΕΕ ζητούν αυστηρότερους μεταναστευτικούς νόμους. Κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τον Οκτώβριο συζητήθηκε ήδη πώς οι τρίτες χώρες μπορούν να παίξουν ρόλο στον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών.
Οι επικρίσεις για τα σχέδια δεν λείπουν. Οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα προειδοποιούν για ηθικά διλήμματα και παραβιάσεις διεθνών νόμων σε τέτοια κέντρα υποδοχής. Οι αντίπαλοι επισημαίνουν τους κινδύνους της «ανάθεσης των ευρωπαϊκών ευθυνών» σε χώρες εκτός Ένωσης. Ωστόσο, οι υποστηρικτές υποστηρίζουν ότι αυτή η προσέγγιση είναι απαραίτητη για να διατηρηθεί λειτουργικό το μεταναστευτικό σύστημα.