Η Ευρωπαϊκή Ένωση επικεντρώνεται σε μια νέα φάση της πολιτικής της κατά του πλαστικού μιας χρήσης. Η έμφαση δίνεται στην προώθηση της ανακύκλωσης και στην προσαρμογή των κανονισμών για την υποστήριξη της κυκλικής οικονομίας. Ταυτόχρονα, η Γαλλία επιλέγει να αναβάλει την εθνική απαγόρευση των πλαστικών ποτηριών μιας χρήσης, καθώς οι εναλλακτικές λύσεις εξακολουθούν να υπολείπονται.
Εντός της ΕΕ η αντιμετώπιση των πλαστικών μιας χρήσης βρίσκεται για χρόνια στην κορυφή της περιβαλλοντικής ατζέντας. Η λεγόμενη οδηγία για τα πλαστικά μιας χρήσης εστιάζει σε δέκα κατηγορίες προϊόντων που συχνά βρίσκονται σε ευρωπαϊκές παραλίες. Αυτά αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των θαλάσσιων απορριμμάτων. Τα ποτήρια και οι συσκευασίες ποτών εμπίπτουν ρητά σε αυτήν την προσέγγιση.
Η τρέχουσα οδηγία της ΕΕ συνδυάζει διάφορα μέτρα. Ορισμένα προϊόντα δεν επιτρέπεται πλέον να διατίθενται στην αγορά όταν υπάρχουν ευρέως διαθέσιμες βιώσιμες εναλλακτικές. Για άλλα προϊόντα η ΕΕ επικεντρώνεται στη μείωση της χρήσης και καθιστά τους παραγωγούς πλαστικών συσκευασιών μια χρήσης εν μέρει υπεύθυνους (=συνεισφέρουν οικονομικά) για τη συλλογή και τη διαχείριση απορριμμάτων.
Ένα σημαντικό στοιχείο αποτελούν τα πλαστικά μπουκάλια. Τα κράτη μέλη της ΕΕ πρέπει να επιδιώκουν υψηλά ποσοστά συλλογής, ενώ οι παραγωγοί υποχρεούνται να χρησιμοποιούν ένα ελάχιστο ποσοστό ανακυκλωμένου πλαστικού. Για μπουκάλια PET το ποσοστό είναι 25%, που θα αυξηθεί στο 30% για όλα τα πλαστικά μπουκάλια ποτών έως το 2030.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλε μια πρόταση για τη διεύρυνση των κανόνων γύρω από το ανακυκλωμένο πλαστικό. Θα επιτρέπεται επίσης να λαμβάνεται υπόψη το πλαστικό που έχει υποστεί χημική ανακύκλωση στα στατιστικά συλλογής. Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι αυτό μπορεί να ενθαρρύνει τις επενδύσεις και να παρέχει μεγαλύτερη νομική βεβαιότητα στις επιχειρήσεις.
Σύμφωνα με την Επιτροπή, ο ευρωπαϊκός τομέας ανακύκλωσης βρίσκεται υπό πίεση, με χαμηλή αξιοποίηση δυναμικότητας και οικονομικά προβλήματα. Επιτρέποντας νέες τεχνολογίες, θέλει να αυξήσει τη δυναμικότητα για επαναχρησιμοποίηση και να επιταχύνει τη μετάβαση σε κυκλική οικονομία. Προηγούμενη παρόμοια πρόταση δεν είχε τύχει υποστήριξης και τώρα έχει τροποποιηθεί.
Οι επικριτές αμφισβητούν αυτό τον δρόμο. Επισημαίνουν ότι η χημική ανακύκλωση συχνά λειτουργεί με μείγμα απορριμμάτων και νέου πλαστικού, δημιουργώντας τον κίνδυνο το ποσοστό ανακυκλωμένου περιεχομένου στα προϊόντα να φαίνεται υψηλότερο από ό,τι είναι στην πραγματικότητα. Σε αυτό το πλαίσιο, κάνουν λόγο για ενδεχόμενη πράσινη παραπλάνηση (greenwashing).
Παράλληλα στη Γαλλία διεξάγεται ένας αντίστοιχος διάλογος. Η κυβέρνηση στο Παρίσι αποφάσισε να αναβάλει την απαγόρευση των πλαστικών ποτηριών μιας χρήσης για τέσσερα χρόνια, έως το 2030. Μια πρόσφατη αξιολόγηση έδειξε σύμφωνα με την κυβέρνηση ότι τεχνικά δεν είναι ακόμη εφικτό να αφαιρεθεί πλήρως το πλαστικό από τα ποτήρια για γενική χρήση.
Δεδομένου ότι οι κανόνες της ΕΕ επιβάλλουν φόρο στη περιττή χρήση πλαστικών συσκευασιών (ποτήρια, μπουκάλια κ.ά.), η αναβολή της απαγόρευσης στους γαλλικούς πλαστικούς ποτηριούς σημαίνει ουσιαστικά ότι το Παρίσι δεν μετακυλίει το μέτρο αυτό στη βιομηχανία, αλλά συνεχίζει να πληρώνει το αντίτιμο στην Ευρώπη απευθείας.