Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία αποτελεί από το 2020 τη βάση αυτών των προσπαθειών και έχει φέρει σημαντικά ενεργειακά και περιβαλλοντικά οφέλη. Ωστόσο, πρόσφατα η πολιτική αντιπολίτευση και η κλιματική αμφισβήτηση κερδίζουν έδαφος, όπως φάνηκε και από τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Παρά το γεγονός ότι η κλιματική αλλαγή παραμένει, τώρα οι οικονομικές ανησυχίες και τα ζητήματα ασφάλειας έχουν προτεραιότητα. Το διαμορφούμενο πολιτικό τοπίο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να έχει επιπτώσεις στην κλιματική πολιτική
Οι προηγούμενες εκλογές το 2019 οδήγησαν σε μια ισχυρή φιλική προς το κλίμα πολιτική υπό την προεδρία της Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Παρά την προηγούμενη πράσινη δυναμική, η κλιματική πολιτική της ΕΕ αντιμετωπίζει πλέον αργή οικονομική ανάκαμψη, συνεχιζόμενο πληθωρισμό και αυξανόμενα ενεργειακά κόστη, επιδεινωμένα από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Αυτό έχει οδηγήσει σε διαμαρτυρίες και αντίσταση, μεταξύ άλλων με εκκλήσεις για «παύση» των περιβαλλοντικών κανόνων από τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν. Στη Γερμανία, η αργή οικονομική ανάκαμψη περιορίζει την εφαρμογή πολύ αυστηρών μέτρων για το περιβάλλον.
Οι πρόσφατες εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οδήγησαν σε σημαντική απώλεια εδρών για τα Πράσινα κόμματα. Η μεγαλύτερη κοινοβουλευτική ομάδα, το κεντροδεξιό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ), υποστηρίζει όλο και πιο έντονα σε πολλά περιβαλλοντικά και κλιματικά ζητήματα μια τεχνολογικά ουδέτερη προσέγγιση, που συχνά συγκρούεται με τους Πράσινους και τους Σοσιαλιστές.
Με βλέμμα στην κλιματική πολιτική, οι Σοσιαλιστές και Δημοκράτες (S&D) και η φιλελεύθερη ομάδα Renew Europe θα συνεχίσουν να στηρίζουν την Πράσινη Συμφωνία, κάθε ομάδα με διαφορετική έμφαση στην κοινωνική δικαιοσύνη και την πρακτική εφαρμογή. Αντίθετα, συντηρητικές και ακροδεξιές ομάδες όπως οι Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές (ECR) και η Identity and Democracy (ID) αντιτίθενται στην Πράσινη Συμφωνία.
Η νέα (περισσότερο δεξιά) κατανομή εδρών στο κοινοβούλιο θα μπορούσε να οδηγήσει σε συντηρητικότερες συμμαχίες, όμως τα Πράσινα και τα αριστερά κόμματα μπορούν να διαδραματίσουν ρόλο στη διατήρηση της κλιματικής πολιτικής της ΕΕ. Αν και η πράσινη ατζέντα αντιμετωπίζει προκλήσεις, είναι απίθανο το Στρασβούργο να αποδομήσει την Πράσινη Συμφωνία, ειδικά αν η Von der Leyen παραμείνει πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Η εγκατάλειψη της πράσινης μετάβασης θα ήταν στρατηγικό λάθος για τους Ευρωπαίους υπευθύνους χάραξης πολιτικής. Παρά τις ανταγωνιζόμενες προτεραιότητες, η κλιματική κρίση παραμένει επείγουσα, καθώς η υπερθέρμανση στην Ευρώπη είναι διπλάσια από τον παγκόσμιο μέσο όρο.