Στα ευρωπαϊκά πολιτικά κέντρα αυξάνεται η πεποίθηση ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να ενισχύσει τη θέση της στον κόσμο. Το διεθνές περιβάλλον περιγράφεται ως πιο σκληρό και ανταγωνιστικό, με μεγάλες δυνάμεις να υπερασπίζονται όλο και πιο έντονα τα δικά τους συμφέροντα.
Ένα κεντρικό θέμα είναι η ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης. Η βιομηχανία, η τεχνολογία και η παραγωγική ικανότητα αναφέρονται ως κρίσιμες βάσεις. Η Ευρώπη πρέπει να αποφύγει να γίνει οικονομικά εξαρτημένη και να μείνει πίσω σε σχέση με άλλες οικονομικές υπερδυνάμεις.
Ο Ευρωπαίος Επίτροπος Séjourne θεωρεί ότι οι χώρες της ΕΕ πρέπει τώρα πραγματικά να προωθήσουν από κοινού μια ευρωπαϊκή βιομηχανική παραγωγή. Η υποστήριξη του Γάλλου Επιτρόπου της ΕΕ έρχεται την παραμονή ευρωπαϊκής σύσκεψης κορυφής για την ενίσχυση της αυτόνομης θέσης της ΕΕ ανάμεσα στις οικονομικές υπερδυνάμεις όπως οι ΗΠΑ και η Κίνα.
Η έκκληση για ταχύτερη συνεργασία συμπίπτει επίσης με μια επιτακτική έκκληση του πρώην προέδρου της ΕΕ, Ντράγκι, το περασμένο Σαββατοκύριακο σε μερικές μεγάλες ευρωπαϊκές εφημερίδες. Ο Ιταλός είχε ήδη πριν από ενάμιση χρόνο δώσει το έναυσμα στην νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν για ενίσχυση της θέσης των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων.
Επίσης, ο επικεφαλής του κόμματος της μεγαλύτερης πολιτικής παράταξης στην ευρωπαϊκή πολιτική, του ΕΛΚ, Μάνφρεντ Βέμπερ, ζήτησε δημόσια στα τέλη του περασμένου μήνα μια πιο ενσωματωμένη ευρωπαϊκή πολιτική, μια έκκληση που σχεδόν ισοδυναμούσε με υποστήριξη για μια ομοσπονδία της ΕΕ. Πιστεύει ότι οι ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ θα πρέπει, αν χρειαστεί, να αποκτήσουν δικό τους ατομικό οπλοστάσιο, πιθανόν αξιοποιώντας τα βρετανικά και γαλλικά πυρηνικά όπλα.
Η επιταχυνόμενη συγχώνευση μεγάλων ευρωπαϊκών βιομηχανικών επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένης της αμυντικής βιομηχανίας, αποτελεί εν μέρει αντίδραση στον ρωσικό πόλεμο κατά της Ουκρανίας και στον εμπορικό πόλεμο δασμών που ξεκίνησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον του υπόλοιπου κόσμου.
Η άμυνα παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στη συζήτηση. Η ανάγκη για καλύτερη συνεργασία και ενίσχυση της ευρωπαϊκής παραγωγής όπλων είναι ευρέως αποδεκτή, υπό το πρίσμα των διεθνών συγκρούσεων και των κινδύνων ασφαλείας στα ανατολικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ταυτόχρονα, η συζήτηση (και πάλι) οξύνεται σχετικά με το πώς πρέπει να διοικείται η Ευρωπαϊκή Ένωση. Για χρόνια γίνεται πολλή συζήτηση αλλά λίγες αποφάσεις. Οι προτάσεις για απλοποίηση και αποτελεσματικότερη λήψη αποφάσεων συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν ερωτήματα σχετικό με την εφικτότητα και πάντα κάποιος πρωθυπουργός ή υπουργός βάζει φρένο. Οι επικριτές λένε ότι η Βρυξέλλες προφανώς δεν έχουν διδαχθεί τίποτα από το Brexit.
Η αρχή της ομοφωνίας στην εξωτερική πολιτική θεωρείται σημαντικό εμπόδιο. Όλο και περισσότεροι πολιτικοί της ΕΕ επισημαίνουν ότι αυτή η αρχή μπορεί να μπλοκάρει τη λήψη αποφάσεων και εμποδίζει την Ευρώπη να δράσει γρήγορα και ενωμένα. Ειδικά τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και πιο εμφανές ότι σε τέτοιες περιπτώσεις η ΕΕ αντιμετωπίζεται από άλλες υπερδυνάμεις ως γεγονός τετελεσμένο.