Η πλειοψηφία υπέρ δεν σημαίνει αυτόματα ότι η Ισλανδία θα γίνει μέλος της ΕΕ. Η κυβέρνηση επιλέγει μια διαδικασία σε δύο στάδια. Πρώτα αποφασίζει ο πληθυσμός αν το Ρέκιαβικ πρέπει να ξεκινήσει ξανά διαπραγματεύσεις με τις Βρυξέλλες. Εάν καταλήξουν σε όρους προσχώρησης, αυτοί θα υποβληθούν σε δεύτερο εθνικό δημοψήφισμα για την έγκριση του λαού.
Η Ισλανδία ζήτησε ένταξη στην ΕΕ το 2009 και άρχισε διαπραγματεύσεις ένα χρόνο αργότερα. Αυτές οι συνομιλίες διακόπηκαν το 2013 μετά την ανάληψη της εξουσίας από μια νέα, ευρωσκεπτικιστική κυβέρνηση. Με αυτόν τον τρόπο τερματίστηκαν προσωρινά περίπου τέσσερα χρόνια διαπραγματεύσεων για ένταξη στην Ένωση.
Απειλή πολέμου
Ο πόλεμος στην Ουκρανία αναζωπύρωσε τη συζήτηση για τη θέση της Ισλανδίας στην Ευρώπη. Η επιδεινωμένη διεθνής κατάσταση ασφάλειας αναφέρεται ως ένας από τους λόγους για τους οποίους η στενότερη ευρωπαϊκή συνεργασία επανήλθε έντονα στην πολιτική ατζέντα.
Promotion
Σημαντικό ρόλο παίζουν επίσης οι εξελίξεις γύρω από τη Γροιλανδία. Το στρατηγικό μέλλον της περιοχής του Βόρειου Ατλαντικού και του Αρκτικού ενίσχυσε τη συζήτηση για τη θέση της Ισλανδίας και τη σχέση της με την Ευρώπη. Ως αποτέλεσμα, το δημοψήφισμα εξετάζεται όχι μόνο από οικονομική αλλά και από άποψη ασφαλείας.
Οικονομικά
Επιπλέον, παίζουν ρόλο το αυξανόμενο κόστος διαβίωσης. Η οικονομική αβεβαιότητα προκάλεσε αύξηση του ενδιαφέροντος για ένταξη στην ΕΕ. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν αυξανόμενη υποστήριξη για προσέγγιση, αλλά ο πληθυσμός παραμένει διαιρεμένος και το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος μπορεί να είναι οριακό.
Ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια παραμένει η αλιεία. Για την Ισλανδία πρόκειται για βασικό κλάδο, ενώ η ένταξη στην ΕΕ θα απαιτούσε συμφωνίες για μεταξύ άλλων ποσοστώσεις αλιείας, αλιευτικές ζώνες και την κοινοτική ευρωπαϊκή αλιευτική πολιτική. Επιπλέον, η γεωργία αναφέρεται ως μια ευαίσθητη περιοχή σε ενδεχόμενες νέες διαπραγματεύσεις.
ΕΟΧ και Σένγκεν
Η Ισλανδία είναι ήδη στενά συνδεδεμένη με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μέσω του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου συμμετέχει στην εσωτερική αγορά και εφαρμόζει ήδη μεγάλο μέρος των ευρωπαϊκών κανόνων. Επίσης, το κράτος αποτελεί μέλος της ζώνης Σένγκεν, χωρίς να είναι μέλος της ΕΕ.
Επομένως, η ψηφοφορία αφορά επίσης τον έλεγχο και την εξουσία. Αντιμέτωποι με ανησυχίες για τον εθνικό έλεγχο των φυσικών πόρων και τη λήψη αποφάσεων, υπάρχουν επιχειρήματα υπέρ στενότερης ευρωπαϊκής οικονομικής και στρατηγικής συνεργασίας. Με πλειοψηφία υπέρ ξεκινάει η ίδια η διαδικασία διαπραγμάτευσης. Στη συνέχεια, οι Ισλανδοί μπορούν ξεχωριστά να αποφασίσουν αν οι όροι που έχουν επιτευχθεί είναι επαρκείς ώστε να ενταχθούν επί της ουσίας στην ΕΕ.