Η συνεδρίαση επισκιάστηκε από έντονη αντίδραση χωρών που βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στα έσοδα από την εξαγωγή πετρελαίου. Κατάφεραν να αποτρέψουν την υιοθέτηση σαφών δεσμεύσεων για τη μείωση της χρήσης ορυκτών καυσίμων. Ως αποτέλεσμα, ένα βασικό μέρος των διαπραγματεύσεων έμεινε εκτός, κάτι που πολλές αντιπροσωπείες χαρακτήρισαν σοβαρή απογοήτευση.
Παρόλα αυτά, σημειώθηκαν προόδους όσον αφορά την οικονομική στήριξη για περιβαλλοντικούς και κλιματικούς στόχους. Η διάσκεψη κατέληξε σε νέες δεσμεύσεις για βοήθεια προς χώρες ώστε να προστατευτούν καλύτερα από ακραία καιρικά φαινόμενα και για την αύξηση των κονδυλίων που θα διατεθούν σε έργα που ενισχύουν τη φύση, τα δάση και τα δικαιώματα της γης.
Πολλές αντιπροσωπείες μίλησαν για αναγκαία πρόοδο, αν και υπογράμμισαν ότι αυτά τα βήματα είναι πολύ λίγα για τις προκλήσεις που έρχονται.
Το μικτό αποτέλεσμα οδήγησε σε ένα αίσθημα «λίγο, αλλά κάτι». Ορισμένοι συμμετέχοντες είδαν το αποτέλεσμα ως μια ελάχιστη βάση για να προχωρήσουν, ενώ άλλοι διαμαρτυρήθηκαν ότι η ανάγκη για δράση είναι πολύ μεγαλύτερη απ’ ό,τι συμφωνήθηκε τώρα.
Αυτό άφησε έντονη την αίσθηση ότι η διάσκεψη δεν κατάφερε να αξιοποιήσει τη δυναμική που πολλοί περίμεναν.
Εντυπωσιακό ήταν το γεγονός ότι όλα αυτά συνέβησαν στην καρδιά του Αμαζονίου, μιας περιοχής που παγκοσμίως συμβολίζει τον αγώνα ενάντια στην αποψίλωση των δασών και την απώλεια της φύσης. Παρότι το θέμα ήταν έντονα παρόν, το σημαντικό άλμα προς τα εμπρός απουσίαζε. Συζητήθηκαν σχέδια για μεγαλύτερη προστασία των δασών και των τοπικών κοινοτήτων, αλλά τους έλειπε η σαφήνεια και η αποφασιστικότητα.
Η απογοήτευση για το τελικό αποτέλεσμα έγινε ακόμα πιο έντονη. Σε έναν τόπο όπου οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι τόσο ορατές, η ελπίδα για μια σαφή αλλαγή πορείας ήταν μεγάλη. Όμως αυτή δεν ήρθε, τροφοδοτώντας την κριτική ότι η διάσκεψη πραγματοποίησε πρόοδο, αλλά όχι την πρόοδο που περιμένει ο κόσμος.
Ταυτόχρονα, ορισμένοι εκπρόσωποι τόνισαν ότι η συνεργασία μεταξύ χωρών παραμένει εφικτή, ακόμη και σε μια περίοδο όπου αυξάνονται οι γεωπολιτικές εντάσεις. Αυτό έδωσε στη συνεδρίαση μια συμβολική αξία: την απόδειξη ότι οι διεθνείς συμφωνίες δεν πρέπει να σταματούν, αν και τα βήματα είναι μικρότερα από ό,τι πολλοί θα ήθελαν.