Ο Ζελένσκι έχει καταστήσει σαφές ότι οι πιθανές ειρηνευτικές συμφωνίες θα περιλαμβάνουν συμβιβασμούς που δεν θα αρέσουν σε όλους. Κατά τον ίδιο, γι' αυτό είναι αναγκατός ένας ευρύς διάλογος με την ουκρανική κοινωνία, πιθανώς ακολουθούμενος από δημοψήφισμα και εκλογές.
Ο Ζελένσκι τονίζει ότι η πρώτη προτεραιότητα είναι η λήξη του πολέμου. Στο πλαίσιο αυτό, η Ουκρανία εργάζεται σε ένα ειρηνευτικό σχέδιο εικοσι σημεία, στο οποίο περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων εγγυήσεις ασφαλείας και συμφωνίες αποκατάστασης. Σύμφωνα με τον πρόεδρο, το σχέδιο αυτό περιέχει υποχωρήσεις που αναγνωρίζει πως μπορεί να προκαλέσουν κοινωνική δυσαρέσκεια.
Για το λόγο αυτό ο Ζελένσκι θέλει να εμπλέξει ρητά τον ουκρανικό λαό στη λήψη αποφάσεων. Υποστηρίζει ότι η διαβούλευση είναι ουσιώδης όταν οι συμφωνίες προκαλούν αντίδραση. Τελικά, όπως λέει, υπάρχουν δημοκρατικά μέσα, όπως τα δημοψηφίσματα και οι εκλογές, μέσω των οποίων ο λαός μπορεί να εκφράσει τη βούλησή του.
Στις συζητήσεις για τις εγγυήσεις ασφαλείας συμμετέχουν επίσης διεθνείς εταίροι. Ο Ζελένσκι αναφέρει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η λεγόμενη συμμαχία των διατεθειμένων χωρών εμπλέκονται σε αυτή τη διαδικασία. Σε αυτό το πλαίσιο, κάνει λόγο για συνεννόηση με τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, σχετικά με πιθανές εγγυήσεις.
Ο ρόλος των Ηνωμένων Πολιτειών βρίσκει επίσης κεντρική θέση στη ευρύτερη συζήτηση για την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, έχει τοποθετηθεί κατά των ιδεών να αποσυνδεθεί η ευρωπαϊκή άμυνα από την Ουάσινγκτον. Κατά τον ίδιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν πλήρως πιστές στη συμμαχία του ΝΑΤΟ.
Ο Ρούτε υποστηρίζει ότι η Ευρώπη πρέπει όντως να αναλάβει περισσότερες ευθύνες για τη δική της ασφάλεια, μεταξύ άλλων με υψηλότερες αμυντικές δαπάνες. Ταυτόχρονα, τονίζει ότι αυτό πρέπει να γίνει εντός του διατλαντικού πλαισίου. Η αυξημένη ευρωπαϊκή δέσμευση, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν πρέπει να θεωρηθεί ως απομάκρυνση από τη συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Οι δηλώσεις του αποτελούν αντίδραση σε φωνές εντός της Ευρώπης που ζητούν μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία. Ορισμένοι ευρωπαίοι πολιτικοί αμφιβάλλουν αν η Ευρώπη μπορεί ακόμη να υπολογίζει στις Ηνωμένες Πολιτείες και υπερασπίζονται οι ευρωπαϊκές δυνάμεις να λειτουργούν υπό δική τους σημαία. Ο Ρούτε προειδοποιεί ότι μια τέτοια προσέγγιση θα υπονόμευε το ΝΑΤΟ.