Αυτό προκύπτει από μια μελέτη του Γενικού Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με τις πάνω από χίλιες 'διαφωνίες' μεταξύ Ολλανδίας και ΕΕ μεταξύ 2010 και 2020.
Κατά την περίοδο αυτή, τόσο η ίδια η Επιτροπή των Βρυξελλών όσο και εσωτερικοί και εξωτερικοί οργανισμοί και πρόσωπα κατέθεσαν πάνω από χίλιες καταγγελίες κατά της Ολλανδίας. Συγκριτικά με άλλες χώρες της ΕΕ, η Ολλανδία βρίσκεται περίπου στο μέσο επίπεδο όσον αφορά την εσφαλμένη ή μη ολοκληρωμένη εφαρμογή των ευρωπαϊκών νόμων.
Στα δύο τρίτα όλων των περιπτώσεων, ο προφορικός επίσημος διάλογος οδήγησε την Ολλανδία είτε στην προσαρμογή των κανόνων της Χάγης είτε στην αποδοχή εκ μέρους των Βρυξελλών της ερμηνείας των Ολλανδών.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεώρησε μετά τον προκαταρκτικό διάλογο 164 καταγγελίες αρκετά αιτιολογημένες και ξεκίνησε επίσημη συζήτηση με την Ολλανδία γι’ αυτές. Συνήθως αφορούσαν περιβαλλοντικά θέματα, ενεργειακή πολιτική ή κινητικότητα και μεταφορές. Για παράδειγμα, επειδή η Ολλανδία δεν επιτυγχάνει τον στόχο της για ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές. Αυτό επιλύθηκε με το ότι η Ολλανδία «αγοράζει» στη θεωρία ανανεώσιμη ενέργεια από τη Δανία.
Σύμφωνα με το Γενικό Ελεγκτικό Συνέδριο, πολλοί προβληματισμοί επιλύονται νωρίς, αλλά τα υπουργεία της Χάγης δεν αντλούν αρκετά μαθήματα και δεν κάνουν ουσιαστική συντονισμένη δουλειά. Οι υπουργοί σπάνια αξιολογούν πώς προκύπτουν παραβιάσεις του ευρωπαϊκού δικαίου στην Ολλανδία.
Επιπλέον, το Ελεγκτικό Συνέδριο επισημαίνει πως μόνο τα θέματα που οδηγούν σε διαδικασία κοινοποιούνται στο Κάτω Βουλή, ενώ όλες οι 'επιλυμένες' διαφωνίες μένουν ανεπισημείωτες.
Μεταξύ 2010 και 2020, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκίνησε πραγματικά 67 φορές διαδικασία παράβασης κατά της Ολλανδίας. Σε 24 περιπτώσεις αφορούσε θέματα με τον υπουργό Υποδομών και Διαχείρισης Νερού.
Πρόκειται για διάφορα ζητήματα, όπως η Οδηγία Πλαισίου για το Νερό και η μη σωστή εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης. Το ζήτημα γύρω από τη ρύθμιση PAS προέκυψε επειδή η ολλανδική πολιτική συγκρουόταν με την υφιστάμενη από το 1994 ευρωπαϊκή οδηγία για τους βιότοπους.