Η νέα αμερικανική στρατηγική ασφάλειας προκαλεί αναστάτωση στην Ευρώπη. Σε διάφορες πρωτεύουσες το έγγραφο απορρίπτεται, καθώς παρουσιάζει την Ευρωπαϊκή Ένωση ως μια ήπειρο που κινείται προς την απώλεια του πολιτισμού και υπονομεύει τη λειτουργία της πολιτικής. Οι ευρωπαίοι ηγέτες χαρακτηρίζουν αυτά τα συμπεράσματα αβάσιμα και ανεπιθύμητα.
Η στρατηγική του Λευκού Οίκου και του Πενταγώνου υποστηρίζει ότι οι ευρωπαϊκές χώρες αντιμετωπίζουν εκφυλισμένες δημοκρατίες, ότι η λογοκρισία αυξάνεται και ότι η πολιτική αντιπολίτευση δεν διαθέτει επαρκή χώρο. Αυτή η εικόνα αμφισβητείται ευρέως στην Ευρώπη. Οι ηγέτες τονίζουν ότι οι κοινωνίες τους καθορίζουν οι ίδιες τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνονται οι ελευθερίες, χωρίς ξένη παρέμβαση.
Επίσης, η αμερικανική θέση για τη μετανάστευση προκαλεί έντονη κριτική. Η στρατηγική υποστηρίζει ότι η μαζική μετανάστευση απειλεί την εθνική ταυτότητα των ευρωπαϊκών χωρών και ότι ορισμένες χώρες μέσα σε λίγες δεκαετίες μπορεί να γίνουν αναγνωρίσιμες. Πολλοί ευρωπαίοι πολιτικοί χαρακτηρίζουν αυτή την παρουσίαση ακατάλληλη και διχαστική, που συμπίπτει με τις απόψεις ακροδεξιών κομμάτων.
Ένα ακόμη σημαντικό σημείο είναι η αμερικανική υποστήριξη σε λεγόμενα πατριωτικά κόμματα, που οι σύμβουλοι ασφαλείας του Τραμπ περιγράφουν ως ανερχόμενους συμμάχους. Οι ευρωπαίοι ηγέτες βλέπουν αυτό ως άμεση παρέμβαση στις εσωτερικές πολιτικές τους σχέσεις και απορρίπτουν με αποφασιστικότητα αυτή την ανάμειξη των ΗΠΑ.
Επιπλέον, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις τονίζουν ότι η στρατηγική σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες βασίζεται στην κοινή ασφάλεια και όχι στην αξιολόγηση του τρόπου λειτουργίας των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Χαρακτηρίζουν τις Ηνωμένες Πολιτείες ως σημαντικό σύμμαχο, αλλά απορρίπτουν την καθοδήγηση της Ουάσινγκτον στις δημοκρατικές τους διαδικασίες.
Εντυπωσιακά, στη Μόσχα ακούγεται εντελώς διαφορετικός τόνος. Ρώσοι αξιωματούχοι χαρακτηρίζουν την αμερικανική στρατηγική ως σε μεγάλο βαθμό σύμφωνη με το όραμα της δικής τους κυβέρνησης. Αυτό οφείλεται κυρίως στη μετριασμένη αμερικανική γλώσσα για τη Ρωσία και στην απουσία σαφούς χαρακτηρισμού της Ρωσίας ως απειλής.
Σύμφωνα με Ρώσους εκπροσώπους, είναι θετικό ότι η στρατηγική εστιάζει στην αποκατάσταση της σταθερότητας στη σχέση μεταξύ των δύο χωρών. Αυτό συμφωνεί με την επιθυμία της Μόσχας να παρουσιάζει τον εαυτό της όχι ως αντίπαλο, αλλά ως εταίρο στα περιφερειακά και παγκόσμια ζητήματα.
Η αντίθεση μεταξύ της ευρωπαϊκής απόρριψης και της ρωσικής αποδοχής αποκαλύπτει ένα ευαίσθητο σημείο: ένα έγγραφο που θα έπρεπε να ενισχύσει τη διατλαντική συνεργασία, προκαλεί αντίθετα ένταση μέσα στη δυτική συμμαχία. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις φοβούνται ότι ο αιχμηρός τόνος προς την ΕΕ και ο μετριασμένος τόνος προς τη Ρωσία θέτουν υπό πίεση τη θέση της ασφάλειάς τους.
Στις αντιδράσεις σε Βρυξέλλες και εθνικό επίπεδο ακούγεται λοιπόν το ίδιο μήνυμα: οι ΗΠΑ παραμένουν σημαντικός εταίρος, αλλά η Ευρώπη καθορίζει τη δική της πορεία. Ενώ η Μόσχα αγκαλιάζει το έγγραφο, η Ευρώπη ξεκαθαρίζει ότι δεν συμμερίζεται την αμερικανική ανάλυση για την ήπειρο και ότι αυτή δεν αποτελεί βάση για μελλοντική συνεργασία.