Λιγότερο από μια εβδομάδα πριν τις εκλογές στη Μεγάλη Βρετανία, ο πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον δεν θέλει να πει τι θα κάνει αν δεν εξασφαλίσει πλειοψηφία στο κοινοβούλιο. Αντέδρασε νευρικά όταν του ζητήθηκε τρεις φορές τηλεοπτικά αν θα παραιτηθεί σε περίπτωση ήττας, αποφεύγοντας να δώσει σαφή απάντηση.
Ο Τζόνσον υποσχέθηκε στο Sky News να μειώσει τον αριθμό των μεταναστών, χρησιμοποιώντας ένα σύστημα μορίων βασισμένο στο αυστραλιανό παράδειγμα. Ωστόσο, οι ειδικοί λένε ότι αυτό το σύστημα μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των μεταναστών. Ο Τζόνσον απάντησε ότι επιθυμεί κυρίως «ελεγχόμενη μετανάστευση», με έμφαση σε ειδικές επαγγελματικές κατηγορίες ή εξειδικευμένους εργαζόμενους.
Με αυτόν τον τρόπο, ο Τζόνσον επαναφέρει το ακόμα ευαίσθητο και αμφιλεγόμενο θέμα της ξενοφοβίας και του ρατσισμού μεταξύ πολλών Βρετανών. Μετά τις παγκόσμιες τρομοκρατικές επιθέσεις της Αλ Κάιντα σε Νέα Υόρκη, Μαδρίτη και Λονδίνο (7 Ιουλίου 2005), τους πολέμους στο Ιράκ και την άνοδο του Ισλαμικού Κράτους, έχει αναπτυχθεί αντιπάθεια σε πολλούς Βρετανούς προς τους Μουσουλμάνους, Ινδουιστές και άτομα με ανατολίτικη εμφάνιση. Αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο στην άνοδο του (λευκού) κόμματος UKIP και στη συνεχώς αυξανόμενη υποστήριξη του βρετανικού λευκού εθνικισμού στο κόμμα One Nation.
Κατά την προεκλογική εκστρατεία για το δημοψήφισμα του Brexit το 2016, οι σκληροπυρηνικοί και οι υποστηρικτές του Brexit συχνά χρησιμοποιούσαν ως επιχείρημα «τον μεγάλο αριθμό ξένων», που θεωρούσαν αποτέλεσμα της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς. Το γεγονός ότι η Μεγάλη Βρετανία δεν ανήκει στη Συνθήκη Σένγκεν και διατηρεί ιδιότυπο έλεγχο στα σύνορα συνήθως αποσιωπάται. Τα αντι-μεταναστευτικά αυτά αισθήματα βρίσκουν θετικό έδαφος στην εδώ και δεκαετίες αντι-ΕΕ στάση πολλών Βρετανών.
Στα προγράμματα των εκλογών αυτός ο «ελέφαντας στο δωμάτιο» σχεδόν αποσιωπάται, αλλά εμφανίζεται τακτικά σε ομιλίες, συζητήσεις και κατηγορίες. Έτσι, ο ηγέτης των Εργατικών Κόρμπιν δεν παραλείπει να κατηγορήσει τους Τόρις για αντι-μουσουλμανική στάση, ενώ ο ηγέτης των Τόρις Τζόνσον συνεχίζει να χαρακτηρίζει το αντισιωνισμό των ριζοσπαστικών Εργατικών ως αντισημιτισμό.
Στις δημοσκοπήσεις οι Συντηρητικοί παραμένουν σαφώς μπροστά, ωστόσο το αγγλικό σύστημα κατανομής των εκλογικών περιφερειών καθιστά το αποτέλεσμα απρόβλεπτο. Σε πολλές περιφέρειες στα κεντρικά και βόρεια της Αγγλίας, οι Συντηρητικοί και οι Εργατικοί βρίσκονται σχεδόν ισόπαλοι. Τα αντιπολιτευόμενα κόμματα όπως οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες και οι Σκωτσέζοι Εθνικιστές καλούν τους ψηφοφόρους να ψηφίσουν «τακτικά».
Σε περισσότερες από τις 650 περιφέρειες τα πολιτικά κόμματα έχουν σχηματίσει συμμαχίες όπου τα κόμματα αποσύρουν τους δικούς τους υποψηφίους υπέρ του πιο πιθανό να εκλεγεί υποψηφίου της συμμαχίας τους. Έτσι, το ριζικά αντιευρωπαϊκό κόμμα Brexit έχει αποσύρει τους υποψηφίους του σε πάνω από τη μισή χώρα υπέρ των Συντηρητικών. Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες, οι Εργατικοί, το SNP και οι Πράσινοι έκαναν το ίδιο σε πάνω από εκατό περιφέρειες.