Ο νέος ευρωπαϊκός νόμος για την αποψίλωση δάσους στοχεύει την αποψίλωση παρθένων δασών για τη μετατροπή τους σε αγροτικές εκτάσεις για την παραγωγή γεωργικών προϊόντων. Τέσσερις χώρες (Λευκορωσία, Μιανμάρ, Βόρεια Κορέα και Ρωσία) θεωρούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως «υψηλού κινδύνου».
Για αυτές τις χώρες υπάρχει ο κίνδυνος επιβολής ουσιαστικών περιορισμών στις εισαγωγές. Ο νέος νόμος θα εφαρμόζεται σε σόγια, βοδινό κρέας, φοινικέλαιο, ξύλο, κακάο και καφέ, καθώς και σε ορισμένα παράγωγα προϊόντα, όπως δέρμα, σοκολάτα και έπιπλα.
Επιπλέον, δεκάδες χώρες έχουν ταξινομηθεί ως «μέτριου κινδύνου». Σε αυτή την κατηγορία περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων η Βραζιλία και η Μαλαισία. Για αυτές τις χώρες ισχύουν από τώρα πρόσθετες απαιτήσεις τεκμηρίωσης. Οι εισαγωγείς οφείλουν να αποδεικνύουν ότι τα προϊόντα τους δεν προέρχονται από πρόσφατα αποψιλωμένες περιοχές. Αντιθέτως, η Αυστραλία αναγνωρίζεται ως «χαμηλού κινδύνου».
Ο νόμος, γνωστός ως EUDR, δεν είναι αμφιλεγόμενος. Οι επικριτές επισημαίνουν ότι η αξιολόγηση των χωρών μπορεί να είναι άδικη ή να προκαλέσει εμπορικά προβλήματα. Περιβαλλοντικές οργανώσεις έχουν δηλώσει ότι οι προτεινόμενοι κανόνες εισαγωγής έχουν κυρίως πολιτικούς εμπορικούς σκοπούς και ελάχιστη περιβαλλοντική επίδραση.
Ταυτόχρονα, η Επιτροπή έχει θεσπίσει μεταβατική περίοδο: οι χώρες με προφίλ χαμηλού κινδύνου έχουν περισσότερο χρόνο για να συμμορφωθούν με τους κανόνες. Η Βρυξέλλες επιδιώκει έτσι να αποφύγει δυσανάλογες συνέπειες για χώρες με καλή φήμη στη διαχείριση δασών. Σε αυτές περιλαμβάνονται ακόμη και μερικές χώρες της ΕΕ με εκτεταμένη αποψίλωση και παραγωγή ξύλου.

