Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα ήταν πρόθυμη να προσαρμόσει τη θέση της σχετικά με την αλιεία στις διαπραγματεύσεις για το Μπρέξιτ. Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο πλευρών βρίσκονται αμετάβλητες για μήνες. Αυτό οφείλεται μεταξύ άλλων στις διαφορετικές θέσεις για την αλιεία.
Το Ηνωμένο Βασίλειο επιθυμεί μετά το Μπρέξιτ τον έλεγχο των δικών του αλιευτικών υδάτων και θέλει κάθε χρόνο να διαπραγματεύεται με την ΕΕ για την πιθανή πρόσβαση της ΕΕ σε βρετανικά ύδατα. Η Βρυξέλλες μέχρι τώρα δεν ήθελε να αλλάξει την υφιστάμενη κατάσταση, αλλά φαίνεται ότι ενδέχεται να το αναθεωρήσει. Η ΕΕ θα ήθελε να αναζητήσει συμβιβασμό ήδη την επόμενη εβδομάδα. Τη Δευτέρα ξεκινά ένας νέος γύρος διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο μερών. Ο γύρος αυτός θεωρείται κρίσιμος.
Αυτή την εβδομάδα, στην έδρα των Βρυξελλών, η επιτροπή αλιείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πήρε οριστική θέση για μια μελλοντική εμπορική συμφωνία με τη Μεγάλη Βρετανία. Οι Ολλανδοί αλιείς θα χάσουν έως και το 38% της συνολικής παραγωγής αλιείας τους αν δεν επιτρέπεται πλέον να ψαρεύουν σε βρετανικά ύδατα, όπως υπολόγισαν ερευνητές του Πανεπιστημίου Wageningen. Επιπλέον, το 82% όλων των ρεγκών που αλιεύουν οι Ολλανδοί προέρχεται από το βρετανικό τμήμα της Βόρειας Θάλασσας. Για τη σκουμπρί το ποσοστό είναι 62%.
Η ευρωβουλευτής του CDA Schreijer-Pierik επισημαίνει την οικονομική πραγματικότητα. «Σχεδόν το 40% του ψαριού που αλιεύεται στην Ευρώπη προέρχεται από βρετανικά ύδατα και αντίστροφα, το 70% των βρετανικών αλιευμάτων εξάγεται στην ευρωπαϊκή αγορά. Η απουσία συμφωνίας για την αλιεία σημαίνει για εμάς απουσία συμφωνίας για το Μπρέξιτ. Ο τομέας της αλιείας δεν πρέπει να ξεχαστεί σε αυτό το μεγάλο πολιτικό παιχνίδι», δήλωσε στο Euractiv.
Με τον χριστιανοδημοκράτη Γάλλο συνάδελφό της François-Xavier Bellamy συγκέντρωσε μεγάλη πλειοψηφία της επιτροπής αλιείας υπέρ των προτάσεών της, οι οποίες τώρα προωθούνται στους διαπραγματευτές του Μπρέξιτ.
«Είναι αδύνατο να συναφθεί συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ηνωμένου Βασιλείου χωρίς ισορροπημένη συμφωνία αλιείας μακροπρόθεσμα που να διασφαλίζει μόνιμη αμοιβαία πρόσβαση σε ύδατα, αλιευτικούς πόρους και αποθέματα», τονίζει η Schreijer-Pierik.
«Χωρίς συμφωνία θα καταστραφούν πολλές άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας και θα υποστεί πλήγμα ο κοινωνικοοικονομικός ιστός των παράκτιων περιοχών και των αλιευτικών κοινοτήτων. Είναι προς το συμφέρον και των δύο μερών να καταλήξουν σε μια ισορροπημένη συμφωνία που θα εξασφαλίζει αμοιβαία πρόσβαση σε αλιευτικούς τόπους και δίκαιη κατανομή των αλιευτικών ποσοστώσεων.»